Cutting Edge

• X
• X
• X
• X
• 0

B-52's(2008)

ADHD bij senioren
Delen

Rock Lobster, Private Idaho, Planet Claire, Good Stuff, Love Shack, Meet The Flintstones... Het rijtje hits van onze favoriete ADHD-band bij uitstek The B-52's lijkt wel eindeloos maar maakt tegelijk ook deel uit van een stilaan ver verleden. Maar zie: zestien (!) jaar na hun vorige volwaardige album staan neuzelman Fred Schneider en zijn zotte dozen Kate Pierson en Cindy Wilson er terug. Ze dragen nog altijd compleet foute outfits, hij heeft nog geen spetter van zijn typische babbelsound ingeboet en Pierson en Wilson - volgens Wikipedia respectievelijk 60 en 51 jaar oud! - klinken als euhm, de zangeres van The Ting Tings en die van Republica. Ready to go on, that is.

Die feiten indachtig - hun bandnaam had even goed op de gemiddelde leeftijd kunnen slaan - is het eigenlijk nog straffer om te horen hoe fris en fruitig The B-52's anno 2008 nog altijd klinken. Misschien ook wel dankzij producer Steve Osborne, die door Schneider en de zijnen werd gecontacteerd op basis van het levenselixir dat hij eerder aan New Order had toegediend. Elektronica en pure pop maken meer dan ooit hun intrede op Funplex en krijgen een prominente plaats naast de surfrock van weleer, zoals in 'Eyes wide open', het aanstekelijke 'Juliet in the spirits' en 'Love in the year 3000', waar de frontman zijn beste robotstem bovenhaalt. Zelfrelativering, heet dat dan.

Maar knappe productie alleen is niet voldoende om een vet album af te leveren: uiteindelijk zijn het nog altijd de muzikanten die het moeten klaarspelen en ook op dat vlak zit het bij Funplex uitstekend. Het enthousiasme en de levensvreugde spat van deze comebackplaat af en het is dan ook geen loos begrip als Schneider orakelt 'keep doing what you're doing, 'cause it's what I like'. Daardoor zie je het als strenge luisteraar al eens door de vingers als er hier of daar een iets te vlakke en goedkope song zoals 'Too much to think about' opduikt: door de dollende samenzang, door het eeuwige steekspel tussen man en vrouwen slagen ze er telkens weer in die nonchalance en schijnbare gemakzucht te verdoezelen. Voor je het weet hebben de B-52's je in hun macht en ga je mee in hun wereld van zalige ongein en zorgeloosheid. De buren keken raar op toen ze ons daar met een stupide grijns ter plaatse zagen trappelen terwijl we met twee denkbeeldige verfborstels een al even denkbeeldige muur aan het schilderen waren. Dat zou wel eens een wild feestje kunnen worden, begin juli in het Minnewaterpark. Maak je klaar voor deze actieve senioren, Cactus!

Frederik Jaques

© Cutting Edge -- 01 Jun 2008
images © EMI Records

Reageer