Cutting Edge

• X
• X
• X
• X
• 0

The Ting Tings(2008)

The next big ting?

 

Een flashy hoesje met geblokletterde schreeuwerigheid op een knalrode achtergrond, een band die bestaat uit welgeteld één man en evenveel vrouwen, bandleden die er bovendien allebei niet onsmakelijk uitzien, singles die bijzonder makkelijk meezingbaar zijn en als klap op de vuurpijl: zo'n stickertje op de cover dat je vertelt dat die en die single er ook op staan. Het kan aan ons en onze eeuwige achterdocht liggen, maar wij voelen dan meestal al snel nattigheid. In de zin van: 'Hmm, dit ruikt naar conceptcommerce.'

Ook als we de plaat opzetten, blijven we aanvankelijk bij onze vooringenomenheid. De opener is 'Great dj' en die kennen we al enkele maanden, daarna is er 'That's not my name', even catchy as hell als die eerste en vooral erg girlie. Da's te danken aan de stem van Katie White, een jonge Britse met een punkattitude van hier tot ginder, die op 'Fruit machine' hetzelfde kunstje nog eens mag overdoen.

Bij ons gaat dan bijna al het licht uit - stuk voor stuk goeie nummers hoor, maar net ietsje te makkelijk verteerbaar - wanneer plots 'Traffic light' opduikt, een schijnbaar vluchtig tussendoortje maar door zijn lentefrisheid en speelsheid verdomd verslavend. Dat The Ting Tings wel degelijk niet telkens naar die gimmick van de instant satisfaction hoeven te grijpen om te kunnen beklijven, bewijzen ze even later ook nog eens in 'Be the one' dat drijft op een soort melancholie die ons naar de keel grijpt.

Elders trekt Jules De Martino wel weer een extra blik catchyness open: in 'Keep your head' denken wij terug aan de tijd waarin Elastica en Shampoo - 'Oh oh, we're in trouble...' door het korenveld huppelden, terwijl 'We walk' zich logischerwijs leent tot een ideaal wandelliedje. Ritmisch, simpel en makkelijk meezingbaar. En jawel: de lyrics staan in het bijhorende boekje, kids. Net zoals die van 'Shut up and let me go', trouwens, dat het neuzelen van 'A wordy rappinghood' combineert met de funk van 'Last night a dj saved my life'.

Kortom, dit is voer voor de jonge tienergeneratie, maar op zich is daar eigenlijk niks mis mee. Liever deze dancepunk die misschien over vijf jaar alweer tot het verleden zal horen, dan andere nog veel foutere rotzooi. 'We started nothing' bevat amper tien songs, maar minstens zeven daarvan zijn van behoorlijke tot uitstekende kwaliteit. En hoe goedkoop we het al bij al nog mogen blijven vinden, toch verdienen The Ting Tings daarvoor vier sterren.

Frederik Jaques

© Cutting Edge -- 25 May 2008
images © Sony/BMG

Reageer