Cutting Edge

• X
• X
• X
• X
• 0

Foals(2008)

Goed begonnen, niet gewonnen

 

Geen medium kon je erop naslaan, geen internetforum of muziekblog was er blind of doof voor: de doortocht van Foals op Polsslag, de eerste indooreditie van Pukkelpop, was ronduit indrukwekkend geweest. Vijf jonge gasten uit Oxford die in een kringetje naar elkaar staan te kijken en hun instrumenten opjagen, terwijl ze het publiek geen blik gunnen: het is eens iets anders, maar het wérkt blijkbaar wel. Misschien een tip voor de parochiepriesters: draai je weer met je rug naar het publiek, laat dat Latijn maar voor wat het was, maar omgord je habijt met een gitaar en ziedaar the masses in je kerk. Nooit gedacht dat we het probleem van het slabakkende christendom zouden oplossen in een review van Foals, we geven dat toe.

Afijn, zo straf, overweldigend en ophitsend het klonk in Hasselt, zoveel braver gaat het eraan toe op 'Antidotes', dat echte debuutalbum van dit vijftal. Ze beginnen nochtans goed: de eerste drie, vier, vijf, zelfs zes tracks herbergen de nervositeit van Bloc Party ('Red socks pugie'), dwepen met dezelfde afrostyle als Vampire Weekend ('The French open'), zijn even vuil dansbaar en hip als Battles en Klaxons ('Cassius'). De frontman zoekt de lichte vorm van dramatiek in de stem die ook krullebol Kele Okereke zich heeft toegeëigend, de gitaarsound is snel en snedig, de drums al even hyperkinetisch als Matt Tong van Bloc Party.

Maar: waar bij Bloc Party boven alles de song ook overeind blijft, verglijdt Foals op 'Antidotes' gaandeweg in overproductie en is het zoeken naar dat gebalde juweeltje diep vanbinnen. Wie de laatste tracks pelt als een ajuin, rok per rok, in de hoop uit te komen bij pure schoonheid, eindigt alleen maar met tranen in de ogen. Dat laatste menen we uiteraard niet, het gaat hem hier om de metafoor, jongens! En we willen ook niet volledig de negativist uithangen, want toegegeven: op afsluiter 'Tron' komt alles weer goed. Daar pikken de gasten van Foals de draad weer op waar ze hem iets over halfweg in al hun overijverigheid hadden verloren. Waardoor we dit album al bij al een meer dan geslaagde binnenkomer vinden. Tot op de zomerfestivals, kerels!

Frederik Jaques

© Cutting Edge -- 18 May 2008
images © Transgressive/Warner

Reageer