Cutting Edge

• X
• X
• 0
• 0
• 0

Madonna(2008)

Queen of pimp(s)

 

Ze heeft Sarah intussen al gezien en zou eigenlijk stilaan aan een workshop macramé moeten denken, maar ze zit daar als vanouds weer wijdbeens krols te doen op een stoel, ondertussen veelbetekenend likkebaardend aan een touw dat zich wel tot enige vorm van bondage kan lenen. De klasgenootjes van Lourdes zullen het graag zien. Bovendien laat ze zich meer dan ooit omringen door jong viriel manvolk, een beetje zoals Liliane Saint-Pierre ten tijde van X-Factor. Een geluk voor iedereen dat de vergelijking daar ook ophoudt. Want waar de soldier of love haar pap moest koelen met wannabe Justins en hoopvolle zangertjes van het zevende knoopsgat, kan Madge tegenwoordig nog altijd lief in de ogen kijken van de échte versies: Timberlake, Timbaland en Pharell Williams schoven rijtje om te mogen meewerken aan de nieuwste van de zelfgekroonde koningin van de pop.

Het is deels haar handelsmerk geworden in het laatste decennium: dat een nieuw album van Madonna gepaard gaat met een heel uitgesproken en herkenbare productie. Nu eens William Orbit, dan weer de fantastische Mirwais, en nu dus een combinatie van Jonge Op Handen Gedragen Goden die vooral in de wereld van de r&b poen scheppen alsof het snoepjes in een candyshop waren.

Waarmee we meteen een bruggetje hebben geslagen naar dit recentste album, dat - we gaan een kat een kat noemen - gebukt gaat onder die typische sound van de producers en zo de koningin laat verworden tot een doorsnee r&b-prinsesje dat in al haar snolligheid haar ding mag doen op de beats van een ander. Al kan je het verhaal ook omkeren, en de producers éigenlijk eren voor het feit dat ze de vermufte chocolaatjes alsnog hebben weten te pimpen tot blinkende zoetigheden. Want let's face it: het songschrijverschap is op het merendeel van de nummers op 'Hard candy' ver te zoeken. Dit is pop in de meest rechtuite zin van het woord: hapklare en snel te verteren brokjes om weinig bij na te denken en zodanig glad dat ze in één keer ingeslikt kunnen worden. '4 minutes' met Justin Timberlake is wél een voltreffer en met wat goeie wil kunnen we 'Give it 2 me' ook nog pruimen, al wordt ook daar de eer vooral gered door de productie. Voor het overige klinkt 'Hard Candy' te platjes om nog lang op zoek te gaan naar andere parels die hun geheimen maar niet prijs willen geven.

We beginnen een lichtbruin vermoeden te krijgen dat 'hard candy' gewoon Amerikaanse slang is voor 'klinkende munt'. Onze frank is alvast gevallen, maar wees gerust: de echte fans kopen sowieso tóch weer massaal.

Frederik Jaques

© Cutting Edge -- 04 May 2008
images © Warner Bros records

Reageer