- Band: Styrofoam
- Album: A thousand words
- Record company: Nettwerk
- Jaar: 2008
- Track list: After sunset / A thousand words / My next mistake (feat. Jim Adkins) / No happy endings (feat. Erica Driscol) / Microscope (feat. Blake Hazard) / Thirty to one / The other side of town / Lil white boy (feat. Josh Rouse) / No deliveries list (feat. Lili De La Mora) / Bright red helmet / Final offer
Styrofoam(2008)
Nieuwe parels voor de zwijnen?
Wij kunnen er zonder verpinken wel enkelen opsommen, van die Vlaamse muzikanten of bands die éigenlijk meermaals over het paard zijn getild. Maar met een even groot gemak kunnen we daar een lijstje miskenden tegenover plaatsen, gevuld met rastalenten die steevast mooie dingen doen maar hun zaad droogweg op de rotsen zien sterven. Pardon my catholic French.
Als er één zo'n Vlaming is die er wel een voltijdse job van gemaakt lijkt te hebben om parels voor de zwijnen te fabriceren, dan is het Arne Vanpeteghem van Styrofoam wel. De man geniet meer erkenning en bijval in het buitenland dan hij tot op vandaag in ons kleine België heeft mogen ervaren, maar we kunnen enkel hopen dat het met 'A thousand words' eindelijk eens kan keren, dat tij. Eén magistrale zet heeft hij alvast gedaan: de eerste single 'Bright red helmet' is pure singalong, opgewekt en vrolijk en ideaal voer om iedereen voor te laten bezwijken.
Dat hij daarmee afwijkt van het al vaak bewandelde pad, de boulevard genaamd The Postal Service - je weet wel, zacht tikkende indietronica met daar overheen weliswaar heerlijke donzige zanglijnen - is meer dan een opsteker. Neem bijvoorbeeld 'Lil white boy' met de vocalen van Josh Rouse: de invloeden van Unkle zijn niet veraf en laten een frisse wind door het album blazen. Niet dat het anders duf klinkt, verre van zelfs: ook onze favoriet 'My next mistake' is knap, ontluikend in intimistische eenvoud en halfweg openbarstend in zwierige gitaren en een waaierige stadionsound. Hier is het trouwens Jim Adkins die mag komen meedoen, terwijl er elders ook nog hulp werd ingeroepen van Erica Driscol, Blake Hazard en Lili De La Mora.
Elders blijft de Peet wél schatplichtig aan Death Cab For Cutie en Postal Service, maar geen hond die daar om jankt. De man heeft een prima sound, weet hoe hij aan productieknopjes moet friemelen en doet dat dan ook voorbeeldig op de zes tracks waar hij het zonder vocale assistentie stelt. Goeie verstaanders hebben bijgevolg maar een half woord en geen duizend nodig om hieruit af te leiden dat we dit een straffe plaat vinden!
Frederik Jaques
© Cutting Edge -- 16 Apr 2008
images © Nettwerk
Reageer
Details // CD
FOTO * FOTO * VIDEO * FOTO * VIDEO * FOTO * VIDEO * FOTO
Meer Foto's »» | Meer Video's »»

