Cutting Edge

• X
• X
• 0
• 0
• 0

Dimitri From Paris(2008)

Wiebele, wiebele

 

Dimitri From Paris, de Franse housedeejay met Griekse roots - wegens die combinatie al meteen een beetje als 'fout' te bestempelen - krijgt maar niet genoeg van het erotische paradijs van Hugh Hefner. Nadat hij in 1996 debuteerde met zijn eigen 'Sacrebleu'-album mixte hij in 2000 een legendarisch compilatiealbum bij elkaar: het werd 'A night at the Playboy Mansion' genoemd en ging wereldwijd als warme broodjes over de toonbank. Foute disco, geile funk en plat romantische Barry White-toestanden à gogo, maar het werkte, en dus deed hij het in 2002 met 'After the Playboy Mansion' nog eens over.

Intussen zijn de kleefletters op het bord met 'Nieuwe meisjes!' voor Hefners deur al eens vernieuwd en zijn we alweer zes jaar verder. Dimitri is ondertussen zelf al 45, en dat merk je ook aan zijn platenkeuze voor deze derde aflevering in zijn bunny-reeks. Een dubbelaar is het, waarbij de eerste 'Party time' en de tweede 'Sexy time' werd gedoopt. Dat we bij die laatste zelfs na de luisterbeurt nog niet kronkelend met een vamp in bed liggen te rampetampen maar simpelweg aan een baseline van Borat denken, zegt veel over de bedenkelijke sexyness van dit schijfje. Barry White, Marvin Gaye en Melba Moore zouden nochtans spontaan onze borstharen uit ons stijfgestreken hemd moeten doen opkringelen, en heinde en verre zouden - zo was alvast Dimitri's bedoeling - lichaamssappen worden uitgewisseld op deze muziek. Maar het enige wat echt belegen is, is de muziek.

De andere schijf, de 'Party time' dus, is euh, in hetzelfde bedje ziek. Ook hier worden wij warm noch koud van en blijven wij van begin tot eind vruchteloos wachten op een hoogtepunt of drie. Eerlijk gezegd moeten we het als recensent allemaal wat faken, want wij moeten het stellen met een promoversie waarbij over negentien nummers toch 38 keer wordt gezegd dat het om een 'Defected promo copy' gaat. Niet echt bevorderlijk voor de appetijt, zelfs niet alleen voor de muzikale, maar we durven er donder op zeggen dat we zelfs bij een volwaardige versie niet meteen met onze ass zouden staan shaken. In het beste geval wat wiebelen als een konijntje, maar dat neemt niet weg dat de Parisien de volgende keer wat meer uit zijn pijp zal moeten komen.

Frederik Jaques

© Cutting Edge -- 16 Apr 2008
images © Defected

Reageer