Cutting Edge

• X
• X
• X
• 0
• 0

The Accidental(2008)

Snel tussendoortje
Delen

Als bij toeval, zo is dit album van The Accidental ontstaan. Daarmee weten we meteen ook waar ze de mosterd voor hun naam hebben gehaald, trouwens. The Accidental bestaat immers volledig uit muzikanten die al in andere bands actief zijn en enkel en alleen voor dit nieuwe debuut met elkaar de studio zijn ingedoken. De ene speelt bij The Bicycle Thieves, de andere bij The Memory Band en een derde bij het wellicht bekendste project, genaamd Tunng. Het album ontstond gaandeweg en met veel dank aan de informatiesnelweg én de mannen van de post: er werd duchtig demomateriaal heen en weer gezonden, uitgewisseld, toegevoegd, van meningen gewisseld, gesleuteld en geknutseld. Als was het een tussendoortje, inderdaad, een zondagse schnabbel.

Toch klinkt 'There were wolves' niet logischerwijs alsof het in een verlengd weekend en zonder veel overleg en samenhorigheid is ineengestoken. De sound is warm, consistent en consequent en deze eersteling bevat dan ook enkele knisperende en knapperige pareltjes die zo in de setlist van Duyster kunnen. 'Illuminated red' en 'The closer I am' hebben een soort gloed over zich, die eigenlijk de volledige plaat kenmerkt maar hier het beste tot uiting komt. The Accidental staat dan ook voor verstilde eenvoud, ingehouden spanning en vooral veel knusse fleecemomenten.

Vervelend genoeg zijn wij daarmee niet verzadigd en wel omdat er altijd en overal wel gestreeld en geliefkoosd wordt, maar nooit eens gebeten, gekrabbeld of uitgehaald. 'Ideaal plaatje voor wanneer er bezoek is en we muziek nodig hebben die niet stoort tijdens het eten', werpen onze huisgenoten hier op, maar laat dat nu net niet voldoende zijn om een plaat vijf sterren toe te dichten en die op het schap van meesterwerken te klasseren. Langzaam plukken aan een gitaar kan verdomd mooi zijn, maar eens tot bloedens toe de vingertoppen er op uitleven is dat ook, laat staan een onverwachte draai geven aan een ingetogen nummer. Dat scherpe kantje, dat missen we een beetje op 'There were wolves'. Voor je het weet zijn de elf nummers voorbijgekabbeld en zelfs al stond je blootvoets in het beekje, dan had je amper gemerkt dat de onderkant van je tenen al aan het rimpelen was. Wij voelen geen nattigheid en in dit geval is dat een gemiste kans. Nu blijft dit album ook voor ons immers een snel vervliegend tussendoortje.

Frederik Jaques

© Cutting Edge -- 14 Apr 2008
images © Full Time Hobby / PIAS

Reageer