Cutting Edge

• X
• X
• 0
• 0
• 0

Tecktonik Vol. 4(2008)

Handleiding voor rugkrabbers

 

'De clash tussen twee stijlen: de hardstyle van de Nederlanders en de jump van de Belgen enerzijds, en meer zuiderse invloeden anderzijds. Een beetje zoals tectonische platen in de ondergrond die tegen elkaar botsen'. Zo verklaart Wikipedia de naam van de nieuwste hype, genaamd 'tecktonik'. Ontstaan in Parijs, vooral als een soortement dans die nog het best te vergelijken is met 'jeuk hebben aan je rug en er telkens net niet bij kunnen als je wilt krabben', al komt 'jezelf door een tennisracket wringen' of 'de ingang van de linkermouw van je pullover niet vinden terwijl je hem al halvelings aangetrokken hebt' ook aardig in de buurt als omschrijving. Begrijp ons niet verkeerd: wij zien het wel graag eens gebeuren eigenlijk, dat dansje, het moet niet altijd breakdance of capoeira zijn, right?

Langs de ene kant de typische dans, langs de andere kant de typische sound? Wel, néén eigenlijk. Wie denkt dat Yelle met de leuke cover van 'A cause des garçons' een blauwdruk aflevert van waar het genre voor staat, slaat de bal blijkbaar mis, althans als we op deze staalkaart moeten voortgaan. Já, die springbaltunes - electroteck noemen de kenners dat - komen voor in enkele tracks op 'Tecktonik vol. 4' (volume viér al, vrienden, onder het motto 'het ijzer smeden wanneer het heet is'), maar het dansje wordt duidelijk op wel meer genres gebezigd. De hardstyle en de jumpstyle die we wekelijks horen weerklinken uit de getunede Seat Ibiza's van deze wereld zijn ook hier nooit veraf. De iets of wat bekende namen evenmin trouwens: Laidback Luke draait al jaren mee in het vak, Dim Chris heeft momenteel een bijna-hit te pakken met 'Sucker' en in het jumpluik zijn Furax en vooral Coone grote namen.

Dat zorgt ervoor dat deze verzamelaar eigenlijk één grote potpourri van stijlen wordt: van oldskool techno tot al bij al eerder belegen house, met daartussen dus die electroteck en jump. Net het feit dat die weg van Yelle niet al te vaak wordt bewandeld, maakt dat wij uiteindelijk toch niet steil achterover gaan van deze nieuwe wind uit Frankrijk, althans niet voor deze dubbelaar. Toen jungle opkwam en drum'n'bass het nadien overnam, werden wij telkens van onze sokken geblazen. En da's iets wat ons hier verre van overkomen zal. Wij hadden gehoopt ondergedompeld te worden in een verfrissende sound, maar kwamen al bij al terecht in iets dat op voorhand al gedateerd lijkt. Al kan dat natuurlijk ook net aan déze verzamelaar liggen. Hebben we dáárvoor de bedrading uit onze tennisracket geknipt?

Frederik Jaques

© Cutting Edge -- 30 Mar 2008
images © EMI Records

Reageer