Cutting Edge

• X
• X
• X
• 0
• 0

Tegan And Sara(2008)

Het beste meidenduo sinds Sha-Na

 

Awel ja: dat het niet altijd frêles op hun eentje moeten zijn die het mooie weer maken. Soko, Amy, Duffy, Uffie... Elke week leggen ze wel andere fijne vleeswaren tussen onze boterham, maar een vrolijk huppelend vrouwelijk duo dat onze radiogolven teistert: dat moet alweer van Sha-Na geleden zijn.

Nu is er Tegan And Sara. Of beter gezegd: nu is er weer een single die massaal wordt opgepikt en grijsgedraaid, meer bepaald 'Back in your head', nadat 'Walking with a gost' enige tijd geleden ook al wat airplay kreeg. Want vergis je niet: Tegan And Sara is geen nieuw ineengebokst concept dat zich richting open armen van de alternatieve commercie haast, maar een Canadees duo van identieke tweelingzusjes dat met 'The con' zowaar al aan het vijfde album toe is. Op hun 28, nota bene.

Bovendien is het evenmin zo dat ze al die tijd in de anonimiteit zaten te ploeteren: ze stonden al op één affiche met ander schoon volk als Neil Young, Weezer, Ryan Adams, Ben Folds, The Pretenders en nog een rits anderen. Dit album werd dan weer van een propere productie voorzien door Chris Walla van Death Cab For Cutie, die zelf recent ook een eigen album uitgaf, trouwens.

'The con' is géén aaneenschakeling geworden van varianten op die felbejubelde single, integendeel zelfs: klinkt 'Back in your head' verdomd vrolijk, poppy en opgewekt, dan is de rest van de nummers eerder ruw, onafgeborsteld en van een stevig stel ballen voorzien, zelfs al wordt er nergens een muur van gitaren tussen de muzikanten en de luisteraar gemetseld. Tegan And Sara hebben er dan ook nog nooit moeite mee gehad om het manwijf in zichzelf naar boven te halen, natuurlijk. 'Are you ten years ago' wordt voorgestuwd op een bloedstollende beat, 'Knife going in' heeft dan weer iets bezwerends en 'Relief next to me' verheft zich boven de rest dankzij een vettig klinkend refrein. Toch slaat dit duo niet overál nagels met koppen. Vooral naar het einde van het album toe verwatert het allemaal een beetje, ofwel is het de gewenning die bij ons toeslaat. Want we geven toe: op afsluiter 'Call it off' gaat het hoogstens nog in tweede versnelling, maar éigenlijk is dat simpelweg een mooie ballad.

Voor wie het spijtig vindt dat Magnapop, Lush, Elastica en Belly ergens medio de jaren negentig achtergebleven zijn is deze female poprock in elk geval een welkome houvast. 

Frederik Jaques

© Cutting Edge -- 19 Mar 2008
images © Sire Records

Reageer