- Band: Los Campesinos
- Album: Hold on now, youngster
- Record company: Wichita recordings/ Cooperative Music
- Jaar: 2008
- Track list: Death to Los Campesinos! / Broken heartbeats sound like breakbeats / Don't tell me to do the math(s) / Drop it doe eyes / My year in lists / Knee deep at ATP / This is how you spell 'hahaha, we destroyed the hopes and dreams of a generation of faux-romantics' / We are all accelerated readers / You! Me! Dancing! / ...And we exhale and roll our eyes in unison / Sweet dreams, sweet cheeks
Los Campesinos(2008)
Geslaagd met voldoening
Dat het ook oké is om af en toe eens niét met de neus in de boeken te zitten tijdens je jaren aan de universiteit, bewijzen de zeven jonkies van Los Campesinos. Daar tussen die duffe uniefmuren van Cardiff vonden ze elkaar in de muziek en begonnen ze een bandje, gewoon voor de fun. Onder het motto 'we zien wel waar we uitkomen' speelden ze al eens ten dans op studentenfeestjes en in een onbewaakt moment besloten ze om enkele nummers ook maar meteen eens op internet te zetten. Van het ene kwam het ander en voor ze er erg in hadden, tekenden ze bij Wichita Records, een label dat hen de garantie gaf dat ze eerst nog een jaartje mochten voortstuderen voor de platenbobo's echt beroep op hen zouden doen.
Met 'Hold on now, youngster' zijn ze toe aan het belangrijkste examen uit hun leven: de verwachtingen zijn immers hooggespannen nu er aardig wat buzz is ontstaan rond het zevental van Los Campesinos. Aan de inzet en goede bedoelingen zal het alvast niet liggen: in de bijgevoegde bio krijgen we per nummer ook de achterliggende uitleg voorgeschoteld, kwestie van naar de media te kunnen stappen met een 'verhaal' onder de arm.
Wij hebben gemakshalve de theorie links laten liggen en ons op de essentie - de muziek - geconcentreerd. Zo hadden we al meer dan de handen vol, want 'Hold on now, youngster' gaat ronduit razend van start. Los Campesinos laten er duidelijk geen gras over groeien en rammelen er op los zoals de mensen van De Bossen, The Sexmachines of zelfs The Pixies ook zouden doen.
Die opgefokte drive zorgt aanvankelijk voor een happy feelgood ambiance, uitgelaten en bijna door het dolle heen, maar na verloop van tijd verliest het zijn effect en worden wij er een beetje zenuwachtig van. Frontman Tom Campesino houdt van gehaaste en soms slordige zang, terwijl een van de backing zangeresjes er ook doorheen jengelt, en de combinatie van beiden is er soms te veel aan.
Hoogtepunten zijn er uiteraard wel, zoals het uitbundige 'You! Me! Dancing!', het naar het einde toe aanzwellende 'We are all accelerators' en de openende TGV genaamd 'Death to Los Campesinos'. Hen naar de haaien wensen zou absoluut een te zwaar verdict zijn, dus geven wij hen vrijgeleide met voldoening. Nu de verscheidenheid tussen de verschillende nummers nog wat meer beklemtonen en af en toe ook eens naar adem happen, en alles komt goed.
Frederik Jaques
© Cutting Edge -- 25 Feb 2008
images © Wichita recordings/ Cooperative Music
Reageer
Details // CD
FOTO * FOTO * VIDEO * FOTO * VIDEO * FOTO * VIDEO * FOTO
Meer Foto's »» | Meer Video's »»



