Cutting Edge

• X
• X
• X
• X
• 0

Cass McCombs(2007)

Onderkoelde schoonheid

  De vorige cd's van rare kwiet Cass McCombs, ‘A' en ‘Prefection', stonden vol gelaagde popmuziek die hem een alternatieve fanbase opleverde, maar die iets te clever klonk om een groter publiek aan te spreken. Op zijn nieuwe plaat houdt hij het eenvoudiger en dat komt de luistervriendelijkheid ten goede. ‘Dropping the writ' is een mooie verzameling gepolijste, van onderkoelde schoonheid bolstaande popsongs geworden.

‘Pregnant pause' bijvoorbeeld bloeit langzaam maar schitterend open en roept herinneringen op aan het beste van The The. ‘Morning shadows' knipoogt naar The Cure en zo'n tiental andere jaren tachtig-groepen. En met ‘Full moon or infinity' houdt McCombs in één song de nagedachtenis aan Elliot Smith én Simon & Garfunkel in ere. Het hoogtepunt is het ingetogen ‘Windfall' (weer die natuursymboliek), dat hetzelfde weidse gevoel bezingt als ‘Parachute' van Something Happens destijds. De productie is sober maar verzorgd en levert een heel open, ruimtelijk gevoel op. McCombs heeft een wendbare falsetstem die hij graag in enkele laagjes boven elkaar legt zodat het hier en daar wel lijkt alsof enkele Beach Boys de backings doen.

Wij hadden echt bijna de vijf sterren bovengehaald, maar helaas pindakaas voor Cass hadden we na twee luisterbeurten al genoeg van ‘Lionkiller', dat leunt op een weinig subtiele ritmesectie en waarin McCombs bijna zo very hippy klinkt als Milan Jovanovic na Brugge-Standard. 'Crick in my neck' is in vergelijking met de rest van de plaat een wat alledaagse song.  En 'Deseret' klinkt ongelooflijk catchy maar een dozijn kosmische termen als 'harmony' en 'the universe' in drie minuten tijd is wat van het vredige teveel.  

Het doet niets af van de onmiskenbare verdiensten van ‘Dropping the writ'. Wie zoals ondergetekende een hap pure, subtiel gestileerde popmuziek met blik op de sterren weet te smaken, zal deze plaat al na één beluistering aan het hart drukken. Twintig jaar geleden had ‘Dropping the writ' Cass McCombs wellicht een Lloyd Cole-achtige status bezorgd, nu zal hij het moeten stellen met het goedkeurende geknik en wat name dropping hier en daar van het popminnende kennerspubliek. Jij daar, bijvoorbeeld.

Daan Wouters

© Cutting Edge -- 25 Feb 2008

Reageer