Cutting Edge

• X
• X
• X
• X
• 0

Chris Walla(2008)

Soloslim For Cutie

 

Negen jaar geleden zette hij al enkele van zijn eigen songs op een cassetje en bracht daar enkele tientallen exemplaren van uit, maar voor de rest kon Chris Walla tot hier toe nog maar weinig eigen materiaal voorleggen. Dat maakt hem absoluut geen mindere artiest, integendeel zelfs: als hij niets meer onder eigen naam uitbracht, had dat vooral met tijdsgebrek en met andere prioriteiten te maken.

Al snel raakte hij immers betrokken bij Death Cab For Cutie, eerst als toevallige muzikant, maar kort daarna ook als voltijds bandlid. In de jaren die volgden, speelde hij mee op nummers van Tegan And Sara, The Decemberists, Nada Surf en The Long Winters én deed hij producties voor The Thermals, Hot Hot Heat en anderen.

Heel af en toe trad hij ook solo op, niet onder de naam Chris Walla, maar als Martin Youth Auxiliary ofte MYA. De optredens waren zo sporadisch dat ze ook telkens werden opgenomen. Met de release van 'Field manual' staat Walla de komende maanden wellicht heel wat vaker zélf in het voetlicht op een podium, want het plaatje getuigt van een zeldzame tijdloosheid en vakmanschap dat maar weinige songsmeden is gegeven.

Chris Walla beschikt bovendien over een zachtmoedig stemgeluid waar menig vrouwenhart volgens ons spontaan van smelt, maar behoudt wel een zekere sérieux en alternatieve hoek die ook bij de doorgewinterde criticasters op bijval zal kunnen rekenen. Tel daarbij het talent om enerzijds knap opgebouwde songs bij elkaar te schrijven en anderzijds nummers die niet boven de mediocriteit uitstijgen maar je toch rillingen geven dankzij de arrangementen en de manier waarop ze worden gebracht, en je krijgt een volbloed muzikant, die naam waardig.

Eigenlijk verschilt 'Field manual' niet zo heel veel van het betere werk van Death Cab For Cutie. Meer zelfs: drie tracks belandden op de soloplaat van Chris Walla terwijl ze niet werden weerhouden voor de recentste van DCFC. Samen met de negen andere nieuwe tracks maken ze van 'Field manual' een behoorlijk uptempo en gejaagd album - het woord 'afdankertjes' weigeren wij dan ook in de mond te nemen - dat in vierde versnelling richting einder dendert maar de luisteraar tegelijk laat genieten van het glooiende landschap en de altijd veranderende omgeving. Chris Walla mag dan wel voor singer-songwriter versleten worden, wat hij op 'Field manual' laat horen is meer dan een man en zijn gitaar. Behalve de drums speelde hij alle instrumenten zelf in en maakte daarmee een warmbloedige hoorn des overvloeds. Wij drinken gulzig, zoals gewoonlijk.

Frederik Jaques

© Cutting Edge -- 21 Feb 2008
images © Barsuk Records

Reageer