Cutting Edge

• X
• X
• X
• 0
• 0

Alone(2008)

Die van Weezer leegt zijn vriezer

  ‘De blauwe' hebben we grijsgedraaid, bij ‘de groene' ging het volume al eens in het rood. Nerdy mannen met veel te grote brilmonturen en een sullige trui vonden wij cool in de nineties en dat had deze bevolkingsgroep volledig te danken aan de genialiteit van een band als Weezer. Om maar te schetsen: wij zijn fan van het combo rond Rivers Cuomo. Groot was dan ook ons jolijt toen we ‘Alone: The Home Recordings of Rivers Cuomo' in onze pollen kregen geduwd.

Dat we niet alleen staan in onze idolatrie en dat Weezer écht wel een grote naam is geworden in de muziekannalen, blijkt meteen wanneer je er Wikipedia op naslaat: vele pagina's zijn er nodig om de geschiedenis van de band te bespreken, net zoals er veel letters worden gewijd aan de inhoud van zowat élke Weezer-song. In dat opzicht alleen al is het niet meer dan logisch dat frontman Rivers Cuomo besliste om heel wat van zijn eigen producties uit de periode 1992 tot 2007 te bundelen op een nieuw album. Honderden fans jengelden al jaren naar de nooit uitgegeven tracks die op ‘Songs From The Black Hole' hadden moeten staan, zoals het geschift lekkere ‘Blast off!'.

De aanhouder wint en wordt nu op zijn wenken bediend, want naast ‘Blast off' telt ‘Alone' nog zeventien nooit eerder uitgegeven tracks. Soms pareltjes, af en toe ook studentikoze flauwekul of niks meer dan schuchtere probeersels, maar altijd weer met een heerlijke hoek af. Door het album te horen beseffen we weer waarom we ooit gevallen zijn voor de sound van Weezer.

Alleen bekruipt ons nu en dan het gevoel dat hier meer in zat. Dat Cuomo er beter aan gedaan had om de pareltjes te polijsten, uit te puren en van een goéie productie te voorzien. We zouden het meer naar waarde hebben geschat dan zijn verdienstelijke poging om ons in te wijden in hoe het allemaal klinkt wanneer het nog niet vlakgeschaafd is. Let wel: het ís wel degelijk verrijkend om doorheen het bijhorende boekje te bladeren en Cuomo's verhalen te lezen over hoe nummers tot stand kwamen, aangepast werden of waarom ze nooit op plaat zijn beland. Neem nu de versie van ‘Buddy Holly': het gaat hier om een demo, die nadien nog aardig veranderd zou worden. We denken spontaan aan die premature Simpsons-afleveringen, toen Lisa nog van dat beestachtige stekelhaar had en Homer een nog diepere stem. Een weetje: in plaats van Buddy Holly en Mary Tyler Moore was het aanvankelijk de bedoeling om over Ginger Rogers en Fred Astaire te zingen...

‘Alone' is kortom een collector's item, letterlijk en figuurlijk.

Frederik Jaques

© Cutting Edge -- 17 Feb 2008
images © Geffen

Reageer