Cutting Edge

• X
• X
• X
• X
• 0

School of Language(2008)

Een dijk van een plaat

 

Tegendraadsheid uit Sunderland: het is eens iets anders. Uit de klei van datzelfde niemandsland komen verder ook nog The Futureheads, en met de fiets is het niet zo heel ver naar het onooglijke gehucht waar de jongens van Maxïmo Park opgroeiden. Met de auto trouwens ook niet. Tot voor kort werkten ook de bandleden van Field Music aan hun toekomstige ereburgerschap, maar zie: plots werd het combo ontbonden en... 'was er niks meer', zouden we schrijven, maar daarmee zouden we de waarheid geweld aandoen.

Uit Field Music ontstond immers onder andere School of Language van bandlid David Brewis - en ook de andere collega's hebben hun eigen projecten op stapel. Met 'Sea from shore', zijn eerste worp, slaat hij bovendien geen slag in het water maar sleept hij aardig wat schatten uit de brand.

Het album opent enigszins bizar, want de toon wordt in 'Rockist' gezet met een vocaal loopje, dat stante pede het ritme aangeeft en langzaam maar zeker openbloeit tot een volwaardig en volwassen nummer. Dat spreidt zich bovendien uit in een eerste en een tweede deel, en eens je die achter de kiezen hebt, kan je niet anders dan verlangend uitkijken naar meer van dit.

Brewis weet hoe hij set en match moet halen na die eerste game, want 'Disappointment '99' is al meteen dé stomper van het album. Voortgedreven op de vocalen van zijn maatjes van The Futureheads is dit ranzig, rauw en lichtjes geschift en het is dan ook niet verwonderlijk dat in de Vlaamse muziekpers de verwijzingen richting Evil Superstars nooit veraf zijn. Toch is dit geen lijn die je voor het hele album kan doortrekken, want elders duiken The Beach Boys op in de mooi afgewerkte zanglijnen - hoor je ook die zee aan komen klotsen in de verte? - en menen wij zowaar even iets op te vangen dat aan Pinback doet denken.

Eerdergenoemde bands hebben bovendien iets gemeen: ze openbaren zich aan de wereld via de gruwelijk goeie stem van hun frontman. Hier is dat niet anders, en Brewis' zachte timbre komt dan ook prima tot uiting in de rustiger nummers, zoals 'Keep your water', 'Marine life' en het iets te makke 'Ships'. Rustiger, maar niet hapklaar echter, want tegelijk is Brewis niet vies van enig experiment. De zee kan ogenschijnlijk kalm zijn, maar School of Language vangt zijn luisteraars op onbewaakte momenten met weerhaken, zoals in 'Extended holiday'. Ook elders liggen de haaien net onder het wateroppervlak op de loer, waardoor een simpel lijkende song zich na verloop van tijd ontbolstert tot een ingenieus in elkaar gestoken stukje vernuft.

Om maar te zeggen dat dit een redelijke dijk - thahaa! - van een plaat is.

Frederik Jaques

© Cutting Edge -- 23 Jan 2008

Reageer