Cutting Edge

• X
• X
• X
• 0
• 0

Monsoon(2007)

Leuke plaat wil airplay

 

Al drie albums lang trappelt Monsoon ter plaatse in het vakje 'Onbekende Belgen'. Met hun nieuwste en vierde 'The king of eyes, tits & teeth' hopen ze op verandering en rekenen ze misschien op een Afrekening-plaatsje. Als het aan de radiogevoeligheid van hun songs ligt, zal het in ieder geval wel lukken.

De rockers 'Big dog' en 'Hit and run' zijn popgevoelig genoeg om menig hart te doen zwichten voor hun sound. Denk Garbage, Eden, The Souls en Blondie. Perfect gezelschap dus voor dit Belgisch duo dat voor de gelegenheid aangevuld wordt met een paar nobele vaklui. Delphine Gardin heeft een heldere aangename stem die perfect past bij de zoete popsongs. Joël Grignard moet niet onderdoen voor Alex Callier. Zijn arrangementen zweven in andere regionen maar met eenzelfde pop-ingrediënt. Speaking of. Er zwermt een groot Hooverphonic-gevoel over de plaat. De stem op 'Kissing the midnight hour' had van Geike kunnen zijn. En op 'Stories of love' wanen we ons echt in Sint-Niklaas.

Het Farfisa-orgel op 'Decadent dandy' is een leuke vondst en geeft een lichte extra durf aan het nummer. Zulke kleine 'speeltjes' zijn hier en daar meer terug te vinden wat alles wat spannender maakt. De single 'Comic strip blues' (een foute keuze, maar kom) is de sexy cabaret jazz van 'Some velvet morning' en herinnert ons aan Madrugada dankzij de zwoelere stem van Sacha Toorop.

Monsoon is een verzameling talent. Helaas blijft het allemaal te vrijblijvend, zoetgevooisd, berekend en af. Er ontbreken ruwe kantjes, foutjes en uitschuivers (buiten het irriterend zweverige 'Love me'). Maar zolang je je popmuziek graag blinkend hebt, is dit de ideale plaat en past Monsoon in het vakje 'Bekende Belgen'. 

Katrien Schuermans

© Cutting Edge -- 07 Nov 2007
images © Depot 214 / LC Music

Reageer