Cutting Edge

• X
• X
• X
• X
• 0

Radiohead, 'In rainbows'(2007)

(R)evolutionair

 

Je kon het al een tijdje volgen op hun website: Radiohead timmerde op en af aan een zevende plaat. Met de afgelopen maanden de laatste rechte lijn en op 1 oktober de aankondiging dat de nieuwe plaat er tien dagen later zou zijn. Meteen werd ook het vraagteken rond hoe de plaat gedistribueerd zou worden een uitroepteken. Radiohead had immers zijn contract met platenfirma EMI afgewerkt en zat zonder.

Maar geen probleem voor jongens uit Oxford: zij gaan voorlopig uit van de stelling 'Wat we zelf doen, doen we (meestal) beter' (met dank aan regionale Doe-het-zelver Roger). En dus kun je 'In rainbows' nu online kopen voor... wat je maar wil. Tenzij je de plaat in een superdeluxe pakket met foto's, vinyl, extra songs... en de digitale download koopt. Daar betaal je een terecht fiks bedrag voor, maar dat is dan ook voer voor verzamelaars. Geen idee of deze aanpak in het tanende muziekverkooplandschap een trend zal worden. Feit is dat dit ongezien is.

Ongehoord kunnen we 'In rainbows' dan weer niet noemen. Radiohead zet er zijn kronkelende weg verder. Was op voorganger 'Hail to the thief' weer wat van de rock spirit van 'The bends' te merken, dan zijn nu de gitaren wel aanwezig, maar weer wat minder geplugd. Behalve in 'Bodysnatchers' dan, waarin de snaren vuile vegen baren. Maar verder is de zevende Radiohead een redelijk zacht gekookt eitje geworden, maar met warm eigeel dat je wil blijven opslurpen. Veel luisterliedjes om bij weg te dromen, alleen leveren die dromen niet altijd witbelichte beelden op. 'Nude' bijvoorbeeld, of 'All I need' waarin donkerte ondanks hoge vibrafoontonen doorweegt. 'Faust arp' krijgt er een mooi uitstrijkje van violen bij en lijkt in Radioheads woonkamer opgenomen. Idem met 'House of cards'. Intiem is dan ook het sleutelwoord, ware het niet dat er een bewust vervreemdende scheut galm op Thom Yorkes stem zit.

Opvallend is dat die stem meer dan ooit één van de instrumenten is geworden. Soms zingt Yorke kraakhelder, zoals in afsluiter 'Videotape', waarin hij zichzelf op piano begeleidt (nog zo'n livingsong). Maar in opener '15 step', dat door een redelijk stevig elektronisch ritme voortgestuwd wordt, kun je je voorstellen dat Yorke zo dicht bij de microfoon hangt dat er tussen beide in weer een speekseldraad ontstaat. 'Reckoner' krijgt een Bollywoodiaanse beat mee en is één van de vele songs die langzaam openboeien. Net wat met de plaat zelf ook gebeurt. Hoe meer je 'm beluistert, hoe meer je ervan in de ban geraakt. Radiohead slaagt er dus weer in om je op hun eigen, zinnige manier te begeesteren.

Kevin Major

© Cutting Edge -- 10 Oct 2007
images © W.a.s.t.e.

Reageer