Cutting Edge

• X
• X
• X
• X
• 0

DAAU, 'The shepherd's dream'(2010)

Het nieuwste juwelenkistje

 

De jongens achter Die Anarchistische Abendunterhaltung zijn wel heel lang stil geweest. In 2006 verscheen nog 'Domestic wildlife' waarbij ze zich verstopten achter grote maskers en de bezetting groot genoeg was om een heel podium te vullen. Het bracht hen overal, maar de fans nergens. Zij die eerst verknocht waren aan het debuut (1995) met het magistrale 'Drieslagstelsel' hoorden niet veel meer van deze (tijdelijke) grootsheid in het andere werk. Tot nu.

Wanneer vier jaar later DAAU is afgeslankt tot kwartet en Simon Lenski het vanaf nu zonder zijn broer Buni, die in Parijs tot een groot violist uitgroeide, moet rooien. Het gemis aan de viool wordt in de huidige bezetting meermaals goedgemaakt door de accordeon van Roel Van Camp, de klarinet van Han Stubbe en de contrabas van Hannes d'Hoine. De naam (geplukt uit 'Der Steppenwolf' van Hermann Hesse) mag terug voluit worden geschreven, ook muzikaal is de band naar zijn roots weergekeerd.

Na het avontuur bij Sony dat DAAU als een wispelturig wonderkind deed rondzwerven en alle goede bedoelingen van hun debuut verloren gingen in een dikke brij van niemandsland, is 'The shepherd's dream' de gelukkige thuiskomst van de verloren zoon. De eerste dikke snaarplukken van 'A matter of time' klinken als één groot feest. Ook al is de algemene teneur er een van somberheid. Het ouder worden en het vele samenspelen heeft Simon en de zijnen uitermate deugd gedaan. De heren zijn zo op elkaar ingespeeld dat enkele jamsessies deze magnifieke plaat tot gevolg heeft. Het fijne kwartet, waarin de laagste noten overheersen, vecht met de klarinet. De accordeon wordt van zijn illuster marginaal imago ontdaan en eist af en toe een prominente plek op. Spanning drijft op, tot op het randje van explosief, ingehouden en gesmoord. De klassieke schoolmeesters krabben in hun haar. DAAU is niet te plaatsen bij de Russische groten of het Wiener multitalent Mozart. Een opleiding aan een conservatorium mondt niet steeds uit in een of ander groot filharmonisch orkest, maar kan evengoed leiden tot een grootste band in hun eigen minimalisme.

En dan hebben we het nog niet gehad over het hoesje. Of moeten we zeggen 'verpakking'? 'The shepherd's dream' zit, vergezeld van vijf postkaarten, één voor elk nummer met een eigen ets en potloodtekening, in een houten doosje. In het doosje zit ook nog een lege kartonnen hoes voor 'The dream live', een cd die je aankoopt na een DAAU-concert met de registratie van die avond.

Zo heb je nog meer DAAU en is deze kleine houten box, nog meer, een echte schatkist.

Katrien Schuermans

© Cutting Edge -- 07 Apr 2010
images © Radical Duke

Reageer