Cutting Edge

• X
• X
• X
• X
• 0

Owen Pallett, 'Heartland'(2010)

Final Fantasy is dood, leve Owen Pallett!

 

Final Fantasy. De kranten en websites staan dezer dagen vol met artikels over het dertiende deel van de gelijknamige, immens populaire spellenreeks. Het is dan ook logisch dat je aan dat spel denkt als je die naam hoort. Tot voor kort was het echter ook de artiestennaam van Owen Pallett. Met zijn nieuwe album 'Heartland' heeft hij er toch voor gekozen om de naam Final Fantasy te laten vallen en verder te gaan onder zijn eigen naam. Een van de redenen daarvoor was het feit dat 'Heartland' ook zijn eerste plaat is die in Japan wordt uitgebracht. In het land waar het spel werd bedacht, moet je uiteraard niet afkomen met een artiestennaam als Final Fantasy. Te verwarrend en er zouden wel eens copyrightissues kunnen ontstaan. Final Fantasy is dood, lang leve Owen Pallett!

Hij verzorgde indrukwekkende strijkersarrangementen voor artiesten als Arcade Fire, Patrick Wolf, Beirut, Mika ... en ontving voor zijn vorig album 'He poos clouds' (originele titel overigens) de Polaris Music Prize, de Canadese tegenhanger van de Mercury Music Prize. Toch zal de naam Owen Pallett velen nog niet echt veel zeggen. Dat heeft allicht te maken met het feit dat de muziek die Owen Pallett brengt niet altijd even gemakkelijk in het oor ligt. En toch zijn het eigenlijk allemaal volbloed popsongs, eens je de vele lagen instrumenten eraf pelt. Wij horen een mengeling van de melodieën van Arcade Fire, het bizarre van Patrick Wolf en de stem van Beirut. Allemaal groepen waar Owen Pallett al mee heeft samengewerkt en hij heeft blijkbaar goed opgelet. Toch klinkt zijn muziek uniek, zoiets hebben we nog niet vaak gehoord.

Voor 'Heartland' kreeg Pallett hulp van interessant volk. Onder anderen Jeremy Gara (de drummer van Arcade Fire), Rusty Santoshe Czec (Animal Collective, Panda Bear) en ... het Tsjechisch Nationaal Symfonisch Orkest verleenden hun medewerking. Het resultaat is een album met twaalf nummers (goed voor zo'n 46 minuten) vol indrukwekkende arrangementen waarbij elk detail goed zit. 'Red sun no. 5' is een mooi voorbeeld van Palletts kunnen. Een ondergrond van elektronisch gepiep, een zware bas met daarboven de fladderende blazers en het sterk aanwezige slagwerk van het Tsjechisch Nationaal Symfonisch orkest. En toch is 'Red sun no. 5' in wezen eigenlijk een mooi popliedje dat door Pallett is opgesmukt tot iets bijzonders.

Dat kan je eigenlijk over alle nummers van de plaat zeggen. Elk nummer is eigenlijk een vrij eenvoudige popsong, maar Pallett heeft er met zijn arrangeertalent allemaal kleine meesterwerkjes van gemaakt vol fijne details. Klasse.

Sarah Juchtmans

© Cutting Edge -- 14 Mar 2010
images © Domino Recordings

Reageer