Cutting Edge

• X
• X
• X
• X
• 0

Shining, 'Blackjazz'(2010)

Blackjazz = blackjazz

 

Shining is een Noorse avant-garde metalband die een beetje klinkt als een mix tussen Muse, Satyricon en Meshuggah, gepeperd met een jazzy saxofoon. Verwar ze dus niet met de gelijknamige black/doom metalband uit Zweden. Sinds ‘Armageddon concerto’, Shining’s live samenwerking met de Noorse progressive black metalband Enslaved in 2008, is hun muziek een stuk rechtlijniger geworden. Waar hun voorgaande albums nog flirtten met pure jazz en complexe songstructuren, is ‘Blackjazz’ exact wat het is: een fucked up mix van ijskoude black metal en geflipte jazz fusion.

De cd opent met ‘The madness and the damage done’, een aangename kennismaking voor iedereen die zijn metal ruig wil. De song kent halfweg een technisch overrompelende drumexplosie en nergens op de plaat gaat de band sneller dan hier.

‘Fisheye’, één van de songs die is voortgevloeid uit ‘Armageddon concerto’, trakteert ons op een hyperkinetische sax bovenop vuile industrial metal. Na een opzwepende intro, breekt ‘Exit sun’ open in een Muse-achtige riff, maar onmiddellijk daarna slaat Shining weer haar eigenwijze richting in. Er is echt geen touw aan vast te knopen, maar swingen doet het wel!

‘HEALTER SKELTER’ ontploft als de perfecte mix tussen grungy bassen, hypersax en agressieve drumsalvo’s, om uit te monden in een weergaloze jazzclash vol schwung en lekkere atonaliteiten. De perfecte soundtrack voor een sexy, natgeregend, underground elektronic fusionfuifje.

De gitaren klinken heerlijk vettig dankzij Sean Beavan, de man die instond voor de productie van onder andere ‘Antichrist superstar’ van Marilyn Manson en ‘The downward spiral’ van Nine Inch Nails. Zelfs als de muziek op z’n warrigst is, kan je er mooi de gitaarlijnen en saxofoonpartijen uit plukken. Ook de soms rommelige metaldrums staan het luisterplezier nooit in de weg.

‘Blackjazz deathtrance’ overschrijdt de tien minuten. Dreigende gitaren en drumaanvallen leiden een wervelwind van impulsief gehakketak in. Technische perfectie evoceert kippenvel. Hoe doen ze dit ooit live?

‘Omen’ leunt dan weer het dichtst aan bij de metal waar frontman Jørgen Munkeby fan van is en hij flaneert de zware sludge met een opzwepend staaltje Pink Floydiaanse houtblazerij. Afsluiter ‘21st century schizoid man’ is een prettig gestoorde King Crimson-cover met Enslaved-zanger Grutle Kjellson aan de micro. Na afloop van dit experimentele uitstapje kan het hoofd bevredigd gaan rusten.

Alexander Decommere

© Cutting Edge -- 02 Mar 2010
images © Indie Recordings

Reageer