Cutting Edge

• X
• X
• X
• 0
• 0

The Album Leaf, 'A chorus of storytellers'(2010)

Als een surrogaatmoeder

 

Ze bestaan echt: platen die dienen als surrogaatmoeders. Die lieve vrouw die je 's avonds in slaap leest met een verhaal op plaat gezet? Een luisterboek? Dat niet meteen, eerder een plaat die je zachtjes in slaap wiegt. Net zoals moeders dat zo goed kunnen. Jimmy LaValle slaagde erin om op 'A chorus of storytellers' dat gevoel in geluid om te zetten. Resultaat is dromerige en zwevende postrock van uitstekende makelij.

Toch is 'A chorus of storytellers' geen loodzware plaat geworden. Hoewel er wel degelijk gitzwarte stukken terug te vinden zijn in de muziek van LaValle, valt toch op hoe licht de man alles soms kan laten klinken. Opener 'Perro' bijvoorbeeld bevat alles wat een mens depressief zou kunnen maken. Dat dat toch niet gebeurt is het werk van een kinderlijke stem die je af en toe weer bij de arm grijpt om bij je positieven te komen. Een kleine engelbewaarder, zeg maar.

Dat alles gebeurt onder het motto 'less is more'. Want hoewel er soms grootse composities weerklinken, weet LaValle het hoofdzakelijk simpel te houden (maar noem het zeker geen minimal). Dat zoiets klasse vergt, hoeft niet gezegd. Gelukkig wordt ook af en toe buiten de lijntjes gekleurd. Zoals bij 'There is something' en 'Falling from the sun'.

De surrogaatmoeder gaat een aardig eindje voort en leidt je langs suspense en verveling, langs less en langs more. Dat 'A chorus of storytellers' geen topplaat is, moet zeker gezegd. Maar dat deze plaat voor de rest wel een aardigheid is, moet dat ook. Misschien kan LaValle, bijgestaan door wat kompanen, nog meer bekoren wanneer hij op 16 maart in Trix, Antwerpen, zijn ding mag doen. Wij wensen de aanwezigen daar alvast een goede nachtrust en verlossende nachtzoen toe van de lieftallige surrogaatmoeder.

Pieter Devriese

© Cutting Edge -- 28 Feb 2010
images © Sub Pop

Reageer