Cutting Edge

• X
• X
• 0
• 0
• 0

Angie Stone, 'Unexpected'(2010)

Iemand een potje confituur?
Delen

In 2007 bespraken we het vorige album van Angie Stone nog, 'The art of love & war' genaamd. Veel concrete uitspraken deden we toen niet, luchtige boutades over haar aangepaste haarsnit niet meegerekend. Dat ze intussen 47 was, maar tijdloos goed, en dat ze niet zonodig met haar blote kont moest staan schudden om lof te oogsten. En dat ze een volwaardig soulalbum had gemaakt dat je op zijn geheel tot je moest nemen, daarbij niet vruchteloos hopend op een of andere catchy single om je op de dansvloer tegen je partner aan te schurken.

Drie jaar later - binnenkort maakt Angie kennis met euhm, de echtgenote van Abraham - blijft de formule ongewijzigd. Lijzige r&b en soul, vaak zo klef en stroperig dat je wat ongemakkelijk op je stoel heen en weer begint te schuiven, maar elders zo massief van een ziel voorzien dat het bladgoud van de hedendaagse teenage diva's als met een zucht wordt weggeblazen. Misschien moét je daarvoor ook wel al wat ouder zijn, natuurlijk.

Net als Madonna heeft la Stone meer dan ooit haar heil gezocht in jonge, hippe producers, die de hedendaagse truken van de foor in bepaalde nummers maar al te graag toepassen. Een stemvervormer waar Akon en jaren geleden zelfs Cher al dankbaar gebruik van maakten, wordt hier nog eens in de stekker gestopt in 'Tell me', een track die wellicht moet dienen als teasende single voor het album maar daarbij wel degelijk als een tang op een varken staat.

Gelukkig blijft het met dat platgebruikte trucje tot een minimum beperkt, al valt het ons op dat Angie Stone op dit album wel érg de lichtjes foute kant uit gaat: die van de half aangebrande urban-deuntjes, die in poederverpakking aan producers worden gegeven. Oplossen in warm water, vijf minuutjes roeren en laten opdrinken door all tomorrow's deernes met ideale maten, en dan scoren maar, in die Amerikaanse populaire urban charts. Alleen heeft Angie Stone in die sector niets meer te bewijzen: de rol van bezadigde soulmadam, met bakken levenswijsheid in haar achterzak, dié moet ze spelen. Een suggestie die inderdaad ook voor jou geldt, Madonna.

Waar we vorige keer niet één specifiek nummer eruit lichtten, omdat we het een prima album in zijn geheel vonden, liggen de kaarten nu anders: niets is ons écht bijgebleven.

Frederik Jaques

© Cutting Edge -- 07 Feb 2010
images © Universal Music

Reageer