Cutting Edge

• X
• X
• X
• X
• 0

Aroma Di Amore, 'Onverdeeld'(2009)

Onmisbaar

  Een duik in het Belgische wave-verleden levert altijd dezelfde namen op. 2Belgen, Arbeid Adelt, Plastic Betrand en af en toe wordt er eens aan De Brassers gedacht. Maar het literaire, vuurspuwende brein van Elvis Peeters en zijn bende wordt te vaak vergeten. Aroma Di Amore maakte begin jaren tachtig de buurt onveilig met hun ijskoude new wave, gedragen door de typische zware bas en snijdende gitaarriffs. Met als toppunt de kille dreunende, psychotische stem van Elvis Peeters en zijn quasi surrealistische teksten, dadaïstisch, absurd en boordevol woordenspelend genot.

Het leverde hen een cultstatus op die hen bij het grote publiek linea recta de vergetelheid in stuurde. Op de reanimatiepoging 'Radikal' van Antler Subway na verschijnen hun platen met grote prijskaartjes op diverse platenbeurzen en is het zoeken naar betaalbaar materiaal van deze jongens. OnderStroom Records, een re-issuelabel geïnspireerd op het DIY-principe, dook in de ondergrond en viste de beste en meest vergeten Belgische bands boven water. Hun inspanning leverde 'Onverdeeld' op, het grootste Aroma Di Amore-verzamelwerk ooit.

Veertig songs werden onder het stof vandaan gehaald en een nieuw bestaan op cd gegund. Songs als 'Zij is blij', 'Ik schaam haar', 'Een hoofd in de supermarkt', songs die allemaal bulken van een expressionistische vrijheid en kaarsrecht blijven staan naast het werk van grote namen als James Chance & The Contortions (die saxofoon), The Fall en P.I.L. Uniek in de tijd omdat Belgische bands met hun internationale blik Engels als favoriete zangtaal kozen. Met Elvis Peeters als woordenknutselaar, Fred Angst die in zijn gitaarpartijen zijn naam alle eer aan doet en een immens wisselende bezetting naast de drumcomputer bewees Aroma Di Amore dat het Nederlands geen handicap is, maar een extra troef. Snuif die teksten, voel de kilte en omarm de koelste vergeten band.

Katrien Schuermans

© Cutting Edge -- 17 Jan 2010

Reageer