Cutting Edge

• X
• X
• X
• 0
• 0

Frank Boeijen, 'Camera'(2009)

Boeijende beelden

  Volgens Frank Boeijen is vergeving de weg naar het geluk. En dat is meteen ook voor een deel de thematiek van z'n nieuwe plaat ‘Camera'. Een plaat die misschien z'n laatste kan zijn, al lijkt ons dat nogal voorbarig. In tien zachte en gevoelige nummers toont hij ons een blik in zijn camera. En daar zien en horen we berusting en hoop.

In opener ‘Alles wat ik had' schreeuwt een gedreven Boeijen en ook de backings zijn heerlijk. Een popsong die naar het einde toe lekker sleept. ‘Het huis van Hans' is iets rustiger: de piano en de gitaar die op de achtergrond huilt, zijn de vormgevers. Frank Boeijen vertelt over een (echt bestaande) woning van een vriend waar hij altijd terecht kan. De woordkeuze is hier, maar ook op de rest van het album erg sober.

‘Op een dag' heeft het mooiste refrein van de cd, dat ook terug komt in de meerstemmige en met belletjes overgoten finale. Het ingetogen en droeve ‘Morgen is het dinsdag' is een mooi staaltje vertelkunst dat herkenning opwekt. ‘Zo ver' is het hardste nummer van ‘Camera' met een stevige pianodreun en gitaarsolo's.

Frank Boeijen wisselt vrij letterlijk tussen uptempo pop in het ene nummer en ‘uitgewerkte' ballades in het volgende. Ons stoort dat hoegenaamd niet, want ‘Camera' is van begin tot einde een onderhoudende plaat. Niet alle tracks zijn even goed, maar echt slechte dingen staan er ook niet op dit kleinood. Mede dankzij de treffende poëzie van de zanger blijf je geboeid luisteren.

In afsluiter ‘Vergeving' keert de zanger terug naar het hoofdthema van de plaat. ‘Vergeving is een mooi woord, maar grote woorden zijn eenzaam'. En dat lijkt ons de nagel op de kop.

Kevin Smolders

© Cutting Edge -- 09 Dec 2009
images © V2

Reageer