Cutting Edge

• X
• X
• X
• 0
• 0

John Coffey, 'Vanity'(2009)

Ruwe bolster, blanke pit
Delen

Aan het artwork te zien, zijn het geen watjes, de mannen van het Nederlandse John Coffey. ‘Catchy zanglijnen worden kapot geschoten door genadeloos gitaargeweld', lazen we al in de promotekst. En dat mag blijkbaar dus zeer letterlijk genomen worden. De hoes van ons limited edition-exemplaar is namelijk doorboord met een echte kogel (dat zagen we met onze eigen ogen in een filmpje op YouTube). Het artwork is dus al origineel, nu nog hopen dat de muziek dat ook is.

‘Smashing 90s' stemt ons alvast tevreden. We horen een vette gitaarriff, rauwe rock-‘n-roll - er mag hier en daar al eens gebruld worden - en een uiterst aanstekelijk refrein. ‘Dear Thomas Schell, it was a pleasure meeting you' moet niet onderdoen voor het vorige nummer: ook hier vette rock met een erg straffe melodielijn. En er volgen nog meer van dat soort nummers tot het met ‘A final leap ahead', het enige instrumentale nummer op de plaat, tot een keerpunt komt.

De nummers die op ‘A final leap ahead' volgen, zijn namelijk opvallend zachter dan wat we ervoor gehoord hebben. Sterker nog, ‘Stephan's children' introduceert zelfs wat elektronica en het resultaat mag er eigenlijk best wel wezen. Ook hier is er weer veel aandacht besteed aan de melodie, al is het geheel eerder ingetogen. ‘Fingers and knives' doet ons dan weer even denken aan de Kaiser Chiefs, nu niet bepaald iets wat we hadden verwacht toen we de eerste nummers van de plaat hoorden.

Maar de rust is van korte duur. ‘Vehicle' is opnieuw vette rock-‘n-roll, al is deze van een minder harde soort dan wat we voorheen hebben gehoord. Daar wordt met ‘... Meanwhile, at the dog track' en ‘Wreckage and scars' verandering in gebracht: zanger Art van Triest demonstreert opnieuw dat hij een aardig stukje kan schreeuwen. Wanneer we denken genoeg variatie gekregen te hebben, weet John Coffey ons toch nog te verrassen in ‘Walls of infinity', het laatste nummer op de plaat. Weer horen we een eerder ingetogen John Coffey, deze keer bijgestaan door een ... koor!

John Coffey heeft met ‘Vanity' een gevarieerd album afgeleverd waarin de band aantoont dat ze kunnen rocken én tegelijk aandacht hebben voor de melodie. Dat is hun troef, maar helaas ook hun zwakte. Hierdoor blijft ‘Vanity' namelijk een onsamenhangend geheel en is het een beetje vis noch vlees. John Coffey heeft in de toekomst dus nog enkele belangrijke keuzes te maken.

Sarah Juchtmans

© Cutting Edge -- 26 Nov 2009
images © Sally Forth Records / Munich

Reageer