Cutting Edge

• X
• X
• X
• X
• X

Wilco, 'Sky blue sky'(2007)

Blauwe hemel boven Wilco

  In de nasleep van hun geslaagde doortocht in de Vooruit en in afwachting van hun optreden op Dour (15 juli) is het hoog tijd om ‘Sky blue sky', de zesde van Wilco, ook op Cutting Edge de aandacht te geven die het verdient. ‘Sky blue sky' is een plaat die de fanbase van deze groep in twee groepen verdeelt. Er zijn diegenen die vinden dat Wilco te ver afwijkt van het alt country-pad, en er zijn diegenen die blij zijn dat Wilco zijn muzikale grenzen blijft verleggen. Laat het meteen duidelijk zijn: ondergetekenden behoren tot de tweede categorie.

Neem het tweede nummer van de cd, ‘You are my face'. Opent en eindigt heel voorzichtig met op de achtergrond een orgeltje dat wel uit ‘Northern sky' van Nick Drake lijkt te komen, en met zo'n pianoriedeltje waarvan regenwolken spontaan op de vlucht slaan. Maar anderhalve minuut verder komt de song in een stroomversnelling terecht, ingezet door een snerpende gitaar die wat doet denken aan ‘I want you' van The Beatles en gevolgd door de weeklacht ‘I have no idea how this happens, all of my maps have been overthrown‘, die zo uit de keel van Chris Robinson van The Black Crowes zou kunnen komen.

Eenzelfde scenario in ‘Impossible Germany', dat begint als een gezapige popsong (denk aan ‘Instant street' van dEUS), maar halverwege openbreekt met een gitaarpartij die Thin Lizzy terug tot leven lijkt te wekken. Het Jayhawks-achtige ‘What light' en ‘Hate it here' lijken wel geschreven door de jonge Paul McCartney. Het hupse ‘Walken' doet wat denken aan Harry Nilsson, maar dan wel met een stevige gitaarinjectie. Opener ‘Either way' is Crowded House voor gevorderden. ‘Please be patient with me' roept fijne herinneringen op aan wijlen Elliot Smith. En ‘Leave me (like you found me)' heeft zo'n refrein waarvan de haartjes op je armen recht gaan staan - een van de mooiste popliedjes van het jaar.

Je zou haast denken dat Wilco op deze plaat eindelijk zichzelf gevonden heeft - zo goed lijkt de groep zich in haar vel te voelen - en dat gevoel slaat na enkele luisterbeurten moeiteloos over op deze breed glimlachende luisteraar. Met ‘Sky blue sky' heeft Wilco zich definitief op het niveau van de groten gehesen. Dat ze daar nog lang mogen blijven!

Daan Wouters

© Cutting Edge -- 11 Jul 2007
images © Nonesuch records

Reageer