Cutting Edge

• X
• X
• X
• X
• 0

Hudson Mohawke, 'Butter'(2009)

Moddervet

  Liefste iPod-verslaafden,

Doe Hudson Mohawke's debuut alle eer aan en onthoofd je voor een keer van je oortelefoon tenzij je een dure Sennheiser op je oren klemt. 'Butter' vaart wel bij goede luidsprekers die de dynamische bassen, vette riedels en gemene rochels in al hun schoonheid door je leefruimte jagen. Hooggepitched en laag gebast, toonverschillen die je in alle intimiteit verliest. Het gefluister op 'Gluetooth' verlies je op die derderangmp3speler-speaker tenzij je de decibellimiet opvoert. Hudson heeft alles zo moddervet geproducet dat het smeekt om een (minstens) 80watt behandeling. En voor je begint te vloeken, Hudson is ook een iPod-kind. Hij verslindt genres en liedjes, bassen en licks, zoveel mogelijk in zo weinig mogelijk tijd. R&B flirt met wonky, cheesy met übercool en alles flitst voorbij als een aan een stroboscoop opgehangen geluidsgolf.

Compleet tegendraads en kapot dansbaar. 'ZOo00OOm' versnippert, 'Acoustic Lady' hapert en 'Rising 5' is sweet soulmusic. Yeah, deze Schotse bleekscheet heeft meer rhythm in zijn bootie dan welke aan bleekmiddelen verslaafde rapper ook. Sleazy en lekker vet. Zijn synths op opener 'Shower Melody' zijn Miami Vice-glad. En 'Butter' is compleet ondefinieerbaar. Het vrijt openlijk met alles wat van ver ruikt naar hiphop, idm, dubstep en het experiment. Het kan wonky of aquacrunk zijn, maar levert liever bastaardkindjes op van glitch-hop en emotronica.

Hudson Mohawke knipt en versnippert. Hij kiest voor pure R&B op 'Joy Fantastic' en doet iets bizar met panfluiten op het überfantastische 'FUSE'. Het knispert, scheurt en verrast. Maar is bovenal 'vet geil' en subliem plakwerk.

Katrien Schuermans

© Cutting Edge -- 11 Oct 2009
images © Warp Records / V2

Reageer