Cutting Edge

• X
• X
• X
• 0
• 0

Future Of The Left, 'Travels with myself and another'(2009)

Agressie, humor en een zuurstofmasker

 

Vier jaar geleden moesten fans van McLusky toezien hoe het ultieme noisegezelschap de eeuwige jachtvelden opzocht. Maar vier jaar later staan gitarist Andrew Falkous (Falco voor de vrienden) en bassist Kelson Mathias nog altijd de longen uit hun lijf te schreeuwen, als Future of the Left

De muziek blijft zich situeren onder naam 'noise'. Geroep, woede, politiek engagement, snedige gitaren en een sound die zeer dicht tegen punk aanleunt, maar meer variatie biedt. Eenvoud blijft per track het codewoord: geen moeilijke liedjesstructuren hier, wel stevige strofes en refreinen. Maar verder gaat deze groep niet. De essentie moet blijkbaar kort gehouden worden. Muzikaal zijn we dus na enkel beluisteringen dan ook wat uitgekeken op deze release.

Een tweede adem vinden we in de teksten. Deze staan proper uitgeschreven, wit op zwart. En wat we daarin aantreffen, kan ons weer wat langer bekoren. Humoristische schetsen van het alledaagse leven wisselen af met frustraties over de dualiteit, of zeg liever hypocrisie, waarin hun (en dus ook onze) wereld voortzwemt. Of wat dacht je van een zin als 'goddamn, it's gonna rain - I only brought my socks'? Maar evengoed opent het album met de volgende vaststelling: 'she sells freedom from songs - she sells freedom and arms Eritrea'.

Wij zijn zeker te vinden voor dergelijke groepen met inhoud. Denk hierbij aan een Rage Against the Machine. Maar als we het hele part van 'Travels with myself and another' doorstaan hebben, zijn we toch wat murw geslagen. We hebben wat het gevoel dat dit album met een zuurstofmasker verkocht zou moeten worden. Wie kan er immers drieëndertig minuten onder blijven zonder ademhalen?

Bart Vissers

© Cutting Edge -- 26 Aug 2009
images © 4AD

Reageer