Cutting Edge

Mogwai, Mr. Beast(2006)

Niet voor gevoelige oren

  Niet geheel toevallig is 'Mogwai' Chinees voor ‘spook’ of ‘kwade geest’. Of de muziek is afgestemd op de groepsnaam willen we in het midden laten, maar de kenmerkende sound van dit Schotse vijftal situeert zich voornamelijk in de mysterieuze sfeer. Met Mr. Beast - ook al geen willekeurige titel - zijn deze post-rockers aan hun vijfde studioalbum toe. De zacht-hard formule van deze bende is inmiddels niet meer dan een cliché, maar wat zou een cliché zijn zonder de waarheid die erachter verscholen ligt?
Verwacht je op dit album vooral niet aan noemenswaardige verrassingen. Mogwai kiest naar analogie met hun eerste album weer voor het hardere werk, na een softer en gevarieerder derde album “Rock action”, en een gebalanceerde samenvatting van hun werk op “Happy songs for happy people”. De muzikanten hebben een duidelijk doel voor ogen: hun songs zoals ze op plaat zijn vastgelegd mogen niet te veel afwijken van het beoogde live-werk. Gitarist en zanger Stuart Braithwaite geeft toe ze voor “Mr. Beast” bewust geprobeerd hebben om de luidere toer op te gaan, iets wat ze ook letterlijk naar hun podiumwerk willen vertalen.
“Auto rock” is een ideale binnenkomer, al geeft het een fout beeld voor de rest van album. De melancholische piano maakt snel plaats voor het betere gitaarwerk. “Glasgow mega-snake” herbergt een rauw rockgeluid en “We’re no here” begint stil maar gaat crescendo-gewijs over in een krachtig nummer met gitaar en drums als voorspelbare ingrediënten. Snijdende gitaren en bombastische soundscapes worden afgewisseld met minimalistische en eerder integere momenten, waar je ongestoord kan meedeinen op de golven van het geluid.
In de lijn van het vorige album wordt ook op deze plaat in beperkte mate gezongen maar wat ons betreft biedt het stemmenwerk geen grote meerwaarde. Tenzij misschien het Japans gebrabbel van Envy-frontman Tetsuya Fukagawa.
"Mr. Beast" mag qua sound dan wel een coherent album zijn, één nummer springt er uit: “Acid food” maakt gebruik van een elektronische invalshoek en dit is in combinatie met de zang een geslaagde zijstap.
Mogwai’s reputatie van muzikale herrieschoppers (oordopjes zijn bij hun concerten geen overbodige luxe) kan er met een plaat als deze alleen maar op vooruit gaan. Ondanks de moeite die ze zich getroost hebben om er een melodisch album van te maken, heb je alle redenen om bij het beluisteren van "Mr. Beast" het beest in jezelf los te laten.

Julie Van Oost

© Cutting Edge -- 06 Mar 2006
images © Play It Again Sam

Reageer