Cutting Edge

Slayer, Christ illusion(2006)

Geen illusie maar keiharde werkelijkheid

  Vijf jaar na het verschijnen van het ietwat teleurstellende "God hates us all' (2001) keert de Amerikaanse trashmetalgroep Slayer met "Christ illusion" resoluut terug naar zijn roots. Tom Araya (zang/bas), Kerry King (gitaar), Jeff Hanneman (gitaar) en oudgediende Dave Lombardo (drums), die na een jarenlange afwezigheid zijn comeback vierde, mogen zich met recht en rede de pioniers van de trashmetal noemen. Die faam doen ze met deze plaat alle eer aan. Toch slagen de veertigers er al lang niet meer in het niveau te halen van "Reign in blood" (1986), de plaat die voor de definitieve doorbraak zorgde en hen een plaatsje opleverde in de galerij van de groten in de metalwereld.
De cd bevat tien nummers, goed voor een kleine veertig minuten van intense en beklijvende gitaarriffs en strakke drumpartijen. De songs kennen ongelooflijke tempowisselingen: "Flesh storm" en "Cult" beginnen beide heel zacht, maar de dreigende, trillende klanken verraden de agressieve en haast emotionele uitbarsting die volgt. "Consfearacy" en "Supremist" worden daarentegen in een sneltempo afgewerkt, wat ervoor zorgt dat de nummers minder blijven hangen dan bijvoorbeeld "Eyes of the insane" of het schreeuwerige "Catatonic". Hoewel herhaling het genre niet vreemd is, zorgt Slayer voor voldoende variatie in de songs, waardoor de plaat tot op het einde blijft boeien. De lyrics zijn op z'n zachtst gezegd extreem en controversieel (parental advisory, explicit content staat niet voor niets op de hoes). Maar Slayer zou Slayer niet zijn als ze geen kritiek zouden spuien op het katholieke geloof, dat ze beschouwen als een verzinsel om het volk onder controle te houden. Verwijzingen naar zelfdoding ("There's no future / the world is dead / so save the last / bullet for your head" uit "Flesh storm") en antipolitieke statements ("Politics that fail / from a president derailed / I hate the shit economy" uit "Consfearacy") zijn gemeengoed geworden in hun repertoire. Bovendien dwepen ze bewust met satan: de release van het album was oorspronkelijk gepland op 06/06/06, verwijzend naar het getal van het beest. Maar het dralen van producer Rick Rubin, ook bekend van de Red Hot Chili Peppers, besliste er anders over. Toch is Slayer erin geslaagd een duivels goede plaat op de markt te brengen.

Joeri Januarius

© Cutting Edge -- 14 Aug 2006
images © Time Warner Company

Reageer