Cutting Edge

The Maple Room, A glimpse of the inside(2007)

Veel potentie, te weinig pretentie

  Ferm! The Maple Room heeft een tweede langspeler klaar en buiten het beetje metaal dat deze kempenzonen nog aan hun schoenen hadden hangen toen ze de studio inkropen, is dit een rockplaat van formaat waarin vleugjes progrock en epische popmetal een plaats hebben gekregen. Tredend in de voetsporen van de kwalitatieve emocore van From Autumn to Ashes en zeker Beloved (US), klinkt ‘A glimpse of the inside’ melodischer en gezonder dan zijn voorganger.

Opener ‘Sleeping satellites’ zet je onmiddellijk op het goede spoor. Een brute schreeuw, een dansende gitaar en heel veel harmonie. Wat later een terugval, een tokkel en een timide zangstem. Maar de gitaren staan voorop. Zo zouden de nummers ‘Pay as you earn’ en het zalig groovy ‘Gravida 0’ maar half zoveel potentieel hebben bij het ontbreken van de zeer aanwezige en herkenbare gitaarmelodietjes.

Ook op vocaal vlak heeft ‘A glimpse of the inside’ veel te bieden. De energieke combinatie van brutale screams en cleane zang, nog eens gesteund door een gitarist met een bijzonder goede stem, levert goed gevulde nummers op. Alsof dat nog niet genoeg is, worden er hier en daar nog wat extra backing en guest vocals tegenaan gesmeten. In ‘Love Suicide’ wordt het een beetje teveel van het goede. Teveel stemmen doen het nummer eindigen in een ware kakafonie. Ook in ‘The endeavour’ doet een te grote input aan vocals - hoe goed ze ook mogen klinken - de song vervallen in een brute versie van zeg maar Boyzone. De knipoog van de gitaar naar de Manic Street Preachers redt deze song.

The Maple Room toont z'n mogelijkheden, misschien zelfs net iets te veel. Alles zit zo propvol dat de idee van vlotte, gebroken popmetal voor velen ver te zoeken zal zijn. In elk nummer tonen ze hun hele kunnen, en dat komt het onderscheid tussen songs niet ten goede. De band heeft veel potentie, maar toont te weinig pretentie. ‘A glimpse of the inside’ is daardoor een sfeerplaat geworden, eentje die je best op random draait om er niet te snel op uitgekeken te geraken. Je favoriete riffs en meezingmomenten komen zo minder verwacht op je af. En laat dat duidelijk zijn; er zitten er een hoop op deze plaat.

Ioan Kaes

© Cutting Edge -- 21 Jun 2007
images © Funtime Records

Reageer