Cutting Edge

• X
• X
• X
• X
• 0

Hugh Coltman, 'Stories from the safe house'(2008)

Eclectische klasse
Delen

In weerwil van wat zijn naam ons wil doen geloven, is Hugh Coltman geen Texaan met een schietijzer in de shed maar een Engelsman die in Parijs woont en op dit moment heel geliefd is in Frankrijk. In een ver verleden was hij zanger van de bluesgroep The Hoax maar ondertussen doet hij al een klein decennium zijn eigen ding. Het resultaat valt nu te horen op zijn verrassende en met hoorbare zorg gearrangeerde eerste soloplaat, ‘Stories from the safe house', een heerlijke verzameling mooi afgewogen dosissen pop, jazz en soul.

Zo denken wij tijdens het opgewekte openingsnummer ‘Sixteen' (waarin de zanger nagaat wat er van zijn jeugdige idealen terechtgekomen is - niet veel, zo blijkt) achtereenvolgens aan Jeff Buckley en Rufus Wainwright (maar dan zonder de pathos). In ‘Voices', ‘Where did the day go?' en de mooie afsluiter ‘Ballad of the sad young man' klinkt Coltman warempel als de sensuele Chet Baker van ‘My funny Valentine'.  En ‘On my hands' en ‘Could you be trusted' maken duidelijk waarom hij door zijn platenfirma gepromoot wordt als ‘a folk white Stevie Wonder': wat een mooie, wendbare en soulvolle stem.

Onbetwiste singlekandidaten zijn ‘Could you be trusted' en ‘Something wicked this way comes': twee keer een heerlijke mélange van pop en soul met een snedige bluesgitaar. Met ‘Magpie' smokkelt Coltman en passant een naar de eeuwigheid lonkend reggaedeuntje binnen op zijn plaat, en ‘All the lovers come and go these days' had niet misstaan tussen het betere werk van Rufus Wainwright. Geen misse referenties, zo lijkt het ons. Om de kolommen te vullen toch maar een bedenking: de plaat bevat misschien tekstueel en muzikaal misschien iets te weinig weerhaakjes, waardoor ons bij een track als ‘Where did the day go' even het Norah Jones-gevoel overvalt: heel mooi, maar nu ter zake alstublieft.

Op dat ene werkpuntje na - het mag hier en daar gerust nog wat exuberanter voor ons -, kunnen wij echter weinig slechts verzinnen over 'Stories from the safe house'. Een superbe schijf voor eclectici en fijnproevers. Jamie Lidell en Wainwright junior zetten zich best schrap: deze Coltman komt uit het niets tevoorschijn én schiet meteen met scherp.

Daan Wouters

© Cutting Edge -- 10 Dec 2008

Reageer