Cutting Edge

• X
• X
• X
• X
• 0

Maria Timm, AB Brussel

Rockende electropop

Eind vorig jaar maakten we kennis met de heerlijke electropopliedjes van de Deense Maria Timm. Haar plaat 'The plan' heeft nog steeds geen echte potten gebroken, maar wij krijgen er alvast geen genoeg van. Een blik op onze last.fm-pagina (ja, wij zijn mee met onze tijd) bewijst dat: we hebben haar liedjes, zo blijkt, al een kleine driehonderd keer gedraaid. Toen we lazen dat Maria Timm de AB Club met een bezoekje vereerde, konden we natuurlijk niet thuisblijven.

Maria Timm treedde in de AB Club op ter ere van de Coca-Cola Sessions, een iniatief ter ondersteuning van jong (inter)nationaal talent. Een select publiek krijgt zo de kans om kennis te maken met enkele acts die nog niet helemaal zijn doorgebroken. Het concert leek niet volledig uitverkocht en dat was jammer, want zij die er niet waren hadden uiteraard ongelijk!

Het voorprogramma werd verzorgd door het Brusselse Teme Tan, dat onlangs nog de tweede plaats wist te bemachtigen op het Kampioenschap van Brussel. De muziek die ze brachten was een mengeling van indie met elektronische invloeden. We horen je zuchten (alwéér), maar dat is in dit geval onterecht. De muziek klonk bij momenten erg origineel en wist het publiek ook duidelijk te boeien. Een band om naar uit te kijken in de toekomst.

En dan was het de beurt aan Maria Timm. Maria moest zelf zorgen voor de soundcheck, dus laat het duidelijk zijn: ze heeft nog een weg af te leggen. Nochtans was dat niet te merken aan het optreden. Maria Timm verscheen op het podium met een (veel te grote) basgitaar en meteen werd 'Here comes the train' ingezet. Een perfect openingsnummer: de beats klonken als een trein die nog op gang moet komen, zodat de band de kans kreeg om op snelheid te geraken. Ook 'One beat' deed het aanvankelijk nog wat rustig aan, maar in het refrein barstten de gitaren los.

Gitaren, jawel! Want waar de plaat soms eerder elektronisch klinkt, was het toch de gitaar die de overhand kreeg tijdens het concert. De elektronische elementen waren wel degelijk aanwezig, de muziek was nog steeds dansbaar, maar er werd toch meer gerockt dan op plaat. Vooral dan in 'Not enough' waar de band op het einde nog een mooie gitaarsolo aan vast maakte.

Maria Timm bracht één nieuw nummer - laten we het voor de gemakkelijkheid 'I like chocolate' noemen. Het was een speels liedje met slechts een drietal zinnetjes tekst dat erg aanstekelijk was. Maria Timm kan duidelijk liedjes schrijven die ons weten te vermaken. En dan volgde 'Dirty place', het bekendste nummer van Maria Timm tot nu toe. De aanwezigen leken het ook te kennen en er brak terecht een klein feestje los in de Club.

En dan was het concert na een kleine drie kwartier plots gedaan. Maria kondigde eerder al aan dat het een kort bezoekje zou worden met als bedoeling om ons hungry for more te maken. Daar is ze alvast met glans in geslaagd. Het publiek schreeuwde om meer, maar de band keerde niet meer terug. Jammer, want we hadden nog niet alles van het album gehoord. Misschien voor een volgende keer in de grote zaal van de AB?

Sarah Juchtmans

© Cutting Edge -- 14 Feb 2010
images © Tom Ingvardsen

Reageer