Cutting Edge

• X
• X
• X
• X
• 0

Skunk Anansie, AB Brussel

Slaan en zalven

Acht jaar nadat ze de handdoek in de ring gooiden, staat de Britse band Skunk Anansie terug op het podium. Hun Europese comebacktour startte op 5 oktober in Portsmouth en deed luttele dagen later ook al de Brusselse Ancienne Belgique aan. Volgt nog: een greatest hits cd (‘Smashes and trashes') die ook drie nieuwe nummers zal bevatten: ‘Tear the place up', ‘Because of you' (beide al te horen op Studio Brussel) en ‘Squander'. Deze cd wordt begin november uitgebracht.

Wat kan worden gezegd van de comeback van Skunk Anansie? Dat ze gemist zijn, te zien aan het aantal uitverkochte concerten. Dat ze er zin in hebben, te merken aan de energie die ze op het podium tentoon spreiden. En dat ze een zwaar onderschatte band zijn, te horen aan de variatie die ze in hun muziek kunnen leggen. Toegegeven, van de nieuwe singles waren we niet onmiddellijk wild. Maar live werken ze wel, en passen ze naadloos in het geheel van hits.

Het concert begon met zware, pompende tonen die aan The Prodigy deed denken. Vijf vierkanten met elk 25 lampjes flikkerden. De muzikanten lieten even op zich wachten. Een goedkope truc, vooral als ze al vijf minuten te laat zijn, maar dat was zo vergeten en vergeven van zodra de groep één noot speelde. ‘Selling Jesus' opende de set die in het totaal zeventien nummers zou gaan tellen en dat was meteen een schot in de roos. Zangeres Skin droeg een opvallend bolvorming kostuum van gouden glinsterende repen, gecombineerd met een zilveren, eveneens glitterende legging. Ze zag er op haar best uit als een kronkelende draak tijdens het Chinese Nieuwjaar. Na het eerste nummer ging de gouden kooi gelukkig uit en konden we een volledig zilveren, sprankelende Skin aanschouwen.

Vrij vroeg in de set kwam al de eerste hit (‘Charity') en niet lang daarna spuwde en vuurde Skunk Anansie het ene bekende nummer na de andere meezinger. ‘Charlie Big Potatoe' werd laaiend enthousiast herhaald en geëerd met een zeer, zéér lang applaus en ook ‘Twisted' werd verrassend en ontroerend enthousiast onthaald. Dat deed ook de groep zichtbaar deugd, en ogenschijnlijk onvermoeibaar en met superveel goesting bleven ze doorgaan. Zelfs na het kleine dipje dat ‘Cheap honesty' was, herpakten ze zich en joegen ze er in hoog tempo nog ‘On my hotel tv', het nieuwe ‘Tear the place up' en het razende ‘The skank heads' erdoor. Na zo'n finale vielen de bisnummers een beetje bleekjes uit, ook al hebben ze niet de minste voor het laatst bewaard. ‘Hedonism' en eerste single ‘Little baby swastika' werden opgevuld met het nieuwe nummer ‘Squander'. Eén gevoelig nummer en twee nobele onbekenden voor het grote publiek: dat kon straffer.

Maar we willen niet zeuren. Dit concert heeft ons uitermate veel plezier bezorgd voor anderhalf uur lang, door de steeds pulserende muziek, die durft evolueren van luid naar stil, van hard naar zacht, van gevoelloos naar gevoelig, van slaan naar zalven (en weer terug) in hetzelfde nummer. Door de prachtige lichtshow, de energie van de band en niet in het minst door Skin die met haar krachtige stem de ruimte vulde en tussendoor ook de tijd vond om te flirten met het publiek, van boxen te springen en (eventjes) te crowdsurfen. ‘Love ya' fluisterde ze na het laatste nummer. Right back at ya, sister.

Elke De Pourcq

© Cutting Edge -- 11 Oct 2009
images © Carlo Verfaille

Reageer