The Notwist, AB Brussel

Ingehouden spanning

Grampall Jookabox heeft een originele tweemansbezetting bestaande uit twee drummers. Sufjan Stevens is een fan want heeft hen op zijn label. Wij zijn dat vooralsnog niet. Zanger-drummer David Adamson had last van technische problemen en gegiechel dat hij zelf voortbracht. Te veel aan de jointjes gezeten meneer Adamson? Behalve de twee drums stonden er een hele hoop samples op de geluidsband. Het geheel zorgde voor een divers maar punky geluid maar dan mag de batterij van de looprecorder het niet begeven tijdens het optreden natuurlijk. Ze stonden er maar knullig bij. Altijd een risico als je te afhankelijk bent van technologie en het niet kunt oplossen met live talent. Dit optreden waren we een paar uur later zelfs al bijna vergeten want uiteindelijk kwamen, zagen en overwonnen de Duitsers op deze Domino-avond.

We keken reeds lang uit naar dit concert. The Notwist stond oorspronkelijk in december in de Ancienne Belgique geprogrammeerd maar dat concert moest toen wegens een longontsteking van een groepslid worden uitgesteld. Honger is de beste saus. Bovendien hebben ze met ‘The devil, you + me' een album uit dat minstens even goed is als hun klassieker ‘Neon golden'. Werden de verwachtingen ingelost? Meer dan dat. Ze bewezen dat ze dé headliner waren op dit Domino festival.

Ze begonnen de set met ‘Boneless' gevolgd door ‘Pick up the phone'. Daar viel al op dat de broertjes Acher en hun kompanen niet vrijblijvend hun nummers naspelen zoals op plaat. Het klinkt beter. Hier stond een groep die volop getraind had in het krachthok. Er was enorm gezweet in de repetitieruimte om alle subtiele klanken tegen elkaar uit te spelen (of op elkaar te laten inspelen). Niet om een zo breed mogelijke soundscape te produceren maar vooral door de juiste accenten te plaatsen.

Naarmate het concert vorderde, werd iedereen het gewaar. Wat volgde was een voortdurend ingehouden spanning eerder dan dat er explosief gereageerd werd. De sfeer die The Notwist uit hun muziek puren, hield het publiek voortdurend in een soort wakkere sluimertoestand. Het waren hoofdzakelijk nummers uit de laatste twee platen die gespeeld werden. Soms wiegden ze je in slaap zoals tijdens ‘Sleep' met het hypnotiserende ‘on and on and on and on' (neen, dit is niet Orbital) om je dan weer op een krachtig ‘On planet off' te trakteren waar meneer Acher beloofde ‘I would never beat you up'.

Niet dat er veel dreiging uitgaat van de jongens zelf. Ze zien er stuk voor stuk uit als brave nerds. Waar bijvoorbeeld Grace Jones het publiek ook inpalmt met haar looks en dito show, hebben deze Duitsers dat zelfs niet nodig. Geen franje, zelfs geen woordje voor het publiek tussen de nummers door. En toch was het publiek helemaal mee én warm. Introspectie en dankbaarheid.

Hoogtepunten in de set? ‘Pilots' dat herkenbaar begon om dan een mooi dubgeluid mee te krijgen en daarna via wat fluwelen gitaarriffs helemaal weer open te bloeien. Ook ‘The devil, you + me' klonk fantastisch live. Markus Acher heeft geen mooie stem, volgens sommigen ‘geneuzel', maar wel een helende. Ten slotte waren we erg blij dat ‘Chemicals' uit de oude plaat ‘Shrink' werd opgedist tijdens de bisnummers. Méér dan tevreden stapten wij de AB uit en de nacht in.

The Notwist speelt op zondag 12 juli op het Cactusfestival in Brugge. Op die dag staat ook Lamb geprogrammeerd. Niet meer twijfelen!

Steven Raeman