Van muzikale kriebels tot muzikale duizendpoot: ontmoet Anne Sophie Versnaeyen

Interview met Van muzikale kriebels tot muzikale duizendpoot: ontmoet Anne Sophie Versnaeyen

Tijdens haar studies aan het Nationaal Conservatorium van Parijs leerden Versnaeyen de kneepjes van het vak, maar de muzikale kriebels waren al aanwezig in haar jongste jaren. Zo nam ze op haar zesde de altviool in de hand, wat nog steeds een grote invloed heeft op haar persoonlijke stijl. ‘Omdat ik graag met klassieke instrumenten aan de slag ga, zou ik mijn muziek eerder als klassiek omschrijven. Vaak mix ik dat met elektronische stukken, al hangt dit van project tot project af.'

Die projecten lopen behoorlijk uiteen als je haar IMDB-profiel bekijkt. Documentaires, Tv-films en zelfs dansvoorstellingen zijn allemaal terug te vinden in haar uitgebreid palmares. Het hoeft niet te verbazen wanneer de Parijse ook nog eens vertelt dat ze op vijftienjarige leeftijd haar eigen liedjes schreef. Die bleken niet weggelegd voor haar altviool, maar wel voor zangers en zangeressen. ‘De eerste composities die ik schreef waren vooral songteksten. Ik experimenteerde er wat mee omdat ik het simpelweg fijn vond om te doen. Pas later lag de focus op de muziek en vielen de teksten weg.’

Gebundelde krachten

Haar eerste stappen binnen de wereld van de filmmuziek zette ze aan de zijde van zowel Alexandre Desplat als Armand Amar. Die eerste kennen we van de muziek die hij schreef voor The Shape of Water en Isle Of Dogs. Versnaeyen bemerkt wel dat de samenwerkingen met de Fransman vooral verliepen via zijn orkest en zijn huisdirigent Jean Pascal Bentus. Amar, ondertussen een Ancien van de Franse filmmuziek, verdiende zijn strepen met tal van filmcomposities die hem César-nominaties en zelfs een overwinning voor Le Concert opleverde. Zo’n Frans equivalent van een Oscar wist Versnaeyen nog niet te bemachtigen, maar met tien jaar aan samenwerkingen blijven hun gebundelde krachten wel uiterst vruchtbaar.

In 2011 trapte Versnaeyen haar carrière als filmcomponiste definitief op gang met muziek voor een eerste langspeler: Requiem pour une Tueuse van Jerome Le Gris. Dat bracht haar jaren later bij Nicholas Bédos, zelf pianist en regisseur. In 2016 schreef ze een eerste stuk muziek voor Monsieur & Madame Adelman, zijn filmdebuut. Dat moet geklikt hebben, want in 2018 bracht La Belle Époque hen weer samen. Versnaeyen: ‘Het is interessant om te werken met iemand als Nicholas omdat hij echt weet wat hij wil. Nog voor ik er aan begon, had hij al een exact idee over wat hij precies wilde en rond welk thema hij zou werken.’

Inspirerende melange

Die vastberadenheid bleek goed van pas te komen als je weet dat Versnaeyen van start ging met enkel het script en een bezoek aan de filmset als gids. Toch verschilt haar werkwijze van film tot film: ‘Voor La Belle Époque ben ik muziek beginnen schrijven aan de hand van het script om daarna veel te wijzigen en te evolueren richting het eindproduct. Het script gaf me voldoende ideeën, maar ook de beelden geven me inspiratie om muziek te schrijven. Het is een melange van de twee.’ Versnaeyen kijkt waar de toekomst haar brengt, maar onder het motto ‘dromen mag’ heeft ze wel enkele ambitieuze doelen. Zo hoopt ze ooit samen te werken met Denis Villeneuve, die momenteel werkt aan zijn versie van Dune. Ook Xavier Dolan staat op dat lijstje van droomregisseurs. Maar eerst genieten we graag van haar muziek in La Belle Epoque. Die speelt vanaf vandaag in de Belgische zalen.

Florian Saerens