Liesa Van der Aa

Interview met Liesa Van der Aa

Experimenteren op hoog niveau
Aanrader: Lost Souvenir, Lou, Birds in Berlin, Troops

Geef haar een witte labojas, een arsenaal aan werkinstrumenten en wat erlenmeyers vol geluiden. Ze slaat aan het experimenteren, als een volleerd chemicus. Met hier en daar wat explosies en soms ook een rustiger mengsel.

Voor ons zit de Antwerpse Liesa Van der Aa. Een innemend meisje van 25 jaar met een hese stem en een serie aan excuses. ‘Ik ben verkouden', begint ze ‘Het spijt me dat ik wat passief overkom, het ligt aan mijn stem.'

Ze is niet zomaar een meisje uit Antwerpen, dat toevallig een hitje heeft gescoord, en nu verbaasd is door de interesse die ermee gewekt is. Ze is eerder een polyvalente zaal aan activiteiten. Ze acteert op dit moment bij het Toneelhuis van Guy Cassiers, ze componeerde onlangs de muziek voor de kortfilm ‘IJsland' en volgend jaar gaat haar zelfgemaakte opera in première.

Acteren, componeren, musiceren... hoe ben je daar allemaal toe gekomen?
Liesa Van der Aa: Ik speel al van mijn vijf jaar viool. Tot mijn achttiende ongeveer. Later ben ik Kleinkunst gaan studeren aan Studio Herman Teirlinck. Dat liedjes maken, componeren dus, zit al altijd een beetje in mij. En mijn vader was ook acteur. Hij heeft me de liefde voor het podium en het rollenspel meegegeven. Die combinatie heeft me dat polyvalente bezorgd, denk ik.

Die veelzijdigheid is ook terug te vinden op je plaat ‘Troops', je experimenteert er op los.
Van der Aa: Ik speel viool en ik zing, verder zoek ik inderdaad naar leuke plussen om die basis op te smukken. De viool is geen ideaal begeleidingsinstrument. Dus bewerk ik mijn zang en spel op een elektronische manier, door te werken met een loopstation, een assortiment aan instrumentenpedalen. Elk lied start eenvoudig en bouwt langzamerhand op. Ik speel alles live in op het podium.

Je nam je plaat op in Berlijn. Waarom precies in Berlijn?
Van der Aa:
Ik heb er samengewerkt met Boris Wilsdorf, de soundengineer van Einstürzende Neubauten. Voor mij een zeer belangrijke groep en zeer belangrijke muziek. Ik nam voor elk liedje een videoclip op, tien in totaal. Ze komen op 6 februari online.

Je kleurt graag buiten de lijntjes. Vanwaar die drang om te experimenteren?
Van der Aa: Ik doe gewoon wat ik graag doe. Ik stel mezelf graag tegenover de wereld, en neem daarin ook een eigen houding aan. En buiten de lijntjes... Waar bevinden zich die lijntjes? Wie bepaalt dat? Ik vind dat een vreemde redenering, het proberen inpassen van je muziek in een bepaald genre of een bepaalde stijl.

In Lost Souvenir vind je de gitaarrif van The Velvet Underground terug. Louisa's Bolero gaat richting PJ Harvey en in Lou en My Love kan je wel wat Tori Amos en An Pierlé horen. Kan je je daarin vinden?
Van der Aa: Ik heb door de jaren heen veel naar The Velvet Underground en Lou Reed geluisterd en dat vind ik, net als PJ Harvey, geweldige muziek. Het is dus goed mogelijk dat ik er onbewust dingen van heb opgepikt. Ik heb wel nooit echt de intentie om juist zo te gaan klinken.

Een Tori Amos, of PJ Harvey doen veel met hun stem. Daar speel ik ook graag mee. Hoog, laag... Techniek leggen in mijn stem en dat proberen combineren met de emoties die ik in mijn muziek stop. Daarin gaan de vergelijkingen wel op.

Dramatiek en epiek staan centraal in je songs. Je muziek is niet altijd even simpel om te beluisteren en vooral om er naar te blijven luisteren.
Van der Aa:
Het is geen plaat om gezellig op te leggen wanner je je krantje leest. Ik hou van theatraliteit en dramatiek. Mijn instrument (viool) heeft dat automatisch ook in zich.

We zagen je aan het werk op het Glimpsfestival in Gent. En daar is ons het liedje ‘Lou' het meeste bijgebleven, omdat dat ook het meest toegankelijke lied van je show was.
Van der Aa:
Dat klopt, Lou is een vrolijke song. Ik breng het ook heel graag op een podium. Het is niet zo complex als sommige andere nummers. Het is duidelijk, doorzichtig en ritmisch, en ook gemaakt in een weinig experimentele A-B-A-B structuur. Maar, daarom vind ik het niet beter dan een ander. Elk nummer is een apart verhaal. Ik heb geen favoriet, de songs zijn zo moeilijk te vergelijken.

Je zingt volledig alleen zeg je, toch hoor je bij het begin van Visitor ook andere stemmen. Wie zijn dat?
Van der Aa:
Voor Visitor heb ik samengewerkt met een Berlijns kinderkoor. Meer zelfs, met iedereen die ik op dat moment kon vinden en kon overtuigen om mee te doen. Boris Wilsdorf zingt ook mee. We stonden ongveer met 30 man in die studio. Dat was heel gezellig.

Je bent echt amusant om naar te kijken. Je live bezig zien geeft een enorme meerwaarde aan je muziek. Hoe ervaar je dat zelf?
Van der Aa:
Ik vind dat ook wel een leuk aspect aan de plaat die ik maakte. Liveoptredens zullen altijd een verrassing zijn. Vaak weet ik zelf niet, als ik aan een lied begin, hoe dat zal eindigen. Veel hangt af van het moment. En van mijn loopstation, want die begint wat te haperen. Als dat het geval is tijdens een optreden, dan improviseer ik mijn weg naar een toch hopelijk geslaagde versie ervan. Het kan ook niet anders dan altijd anders zijn. Ik doe alles live. Niets is op voorhand opgenomen. Mijn loops, mijn pedalen, mijn vioolwerk... Dat vraagt uiterste concentratie en soms loopt dat ook niet altijd even goed af.

Vanwaar Troops als plaatnaam?
Van der Aa:
Troops is het laatste nummer op de plaat. Een heel zacht nummer. Past goed op de cd, bij alle andere nummers die toch volledig anders klinken. Dat nummer heeft iets groots in zich qua sound en daar wou ik met al mijn nummer op de plaat naartoe.

Om af te sluiten. Hoe zie je je toekomst in? Wat zijn je ambities?
Van der Aa:
Ik speel toneel bij Guy Cassiers, mag een opera componeren en ik heb net tien muziekvideo's opgenomen in Berlijn. Ik wil gewoon spelen op de juiste plekken en vooral een publiek vinden, voor mijn muziek. Met de jaren, stelselmatig, meer en meer mensen verzamelen die mijn creaties kunnen appreciëren, die zich ervoor willen verplaatsen.

Na het Glimpsfestival heb ik aanbiedingen gekregen om te gaan optreden in Zwitserland, Frankrijk, Oostenrijk en Duitsland. Dat doet wel deugd om te horen, maar voorlopig sta ik er nog niet bij stil. De lopende projecten tot een goed einde brengen, is nu veel belangrijker. 

Het album ‘Troops' komt op 6 februari uit via Bertus. Op 7 februari is Liesa Van der Aa te zien in De Laatste Show. Meer info vind je op www.liesavanderaa.be. Hieronder vind je nog de concertdata van Liesa.

Februari 09 - Vlaams Cultuurhuis de Brakke Grond - Amsterdam (Nederland)
Februari 16 - Bourla - Antwerp (België) Albumvoorstelling
Februari 29 - Vooruit Balzaal - Gent (
België)
Maart 08 - Stuk - Leuven (
België)
Maart 23 - 4AD - Diksmuide (
België)