Tom De Cock

De Hot Shots van Tom De Cock

Na een druk voorjaar als commentator bij het Eurovisiesongfestival en presentator van de MNM-acties 'De strafste school van Vlaanderen' en 'Marathonradio', neemt Tom De Cock vanaf maandag opnieuw de avondspits voor zijn rekening. In afwachting van 'Planeet De Cock' vroegen wij de MNM-presentator alvast naar zijn hot shots.

Boek
Max Brooks, 'World war z'

Heeft absoluut niks met de filmhype te maken. Vooral omdat het boek in se onverfilmbaar is, omdat het een verzameling ooggetuigenverslagen betreft. Er is geen hoofdpersonage, en er is geen verhaallijn. Een bijna historische reconstructie van een ultrarealistische zombie-invasie. The Walking Dead in een boek, maar dan zonder de saaie stukken. Ik heb het toevallig gekocht en gelezen in Uruguay: twee dagen nauwelijks een woord gesproken, tot 'ie uit was.

Films
Jurassic park

Belachelijk, I know. Een mix van nostalgie en passie voor 'Het Verhaal'. Onder de Hollywoodversiering zit een vakkundige technische opbouw volgens klassieke Syd Field-principes. Ik kan daar zelfs bij de goorste popcornrommel echt van genieten, en dat gebeurde voor het eerst toen ik elf was en Jurassic Park zag. Door deze film ben ik zelf beginnen schrijven. Ik kan intussen zowat alle dialogen uit het hoofd opzeggen.

Muziek
Green Day, 'Bullet in a bible'

Live-cd van de gelijknamige tour. Voor mij de juiste muziek op het juiste moment. Toen ik ze een paar jaar later live op Werchter alles met 60.000 man zag doen wat je maar enigszins kan doen, was ik helemaal verkocht. 't Is nog steeds mijn band, maar de politiek geëngageerde klasse van American Idiot en Bullet in a Bible hebben ze nooit meer geëvenaard. Nu hopen dat Billie Joe van de vetzakkerij kan afblijven, dan maken ze misschien nog één echt goeie plaat voor ze te oud zijn.

Games & Tech
Call of duty (de hele reeks)

Ik gebruik mijn PS3 veel te weinig, maar kan echt genieten op een vrije zondagmiddag door een paar uur lekker te knallen. De hele RPG-rage kan me aan mijn reet roesten, doe mij maar een lekker ouderwetse first person shooter. Doet me denken aan de glorietijden van Unreal Tournament (mijn enige echte verslaving ooit): eenvoud, strakke graphics, af en toe in je broek doen, maar tegelijkertijd niet zo moeilijk dat je 't niet kan uitspelen tenzij je een freak bent.

Radio & tv
'Hautekiet' & 'The Graham Norton show'

Uiteraard vind ik alles van MNM top, maar wars van alle chauvinisme zap ik in een occasionele drang naar diepgang wel 's naar vriend Jan. Ik houd van sprekende radio; ik vind zelfs dat er op Radio 1 veel te veel muziek gedraaid wordt. Lekker doorzwetsen over de onderwerpen van de dag, op het scherp van de snee, vaak zo scherp dat ik me niet kan inhouden en zelf naar Jan begin te mailen en sms-en. En dan glunderen van trots als je sms wordt voorgelezen. Terwijl je een paar uur later zelf een radioprogramma maakt. Het kind in mij.

De beste talkshowhost die ooit geleefd heeft. Zijn decor is spuuglelijk. Zijn sofa zit zo vol wereldsterren dat je niet weet waar eerst te kijken. Ze geven aan de regie en belichting van één muzieknummer evenveel uit als wij aan een hele reeks. De opbouw van zijn interviews, de timing, de ingestudeerde grappen die elke gast een moment de gloire gunnen: dat is van een bijna decadent niveau waar we in Vlaanderen voorlopig alleen van kunnen dromen. Ik vermoed een redactie ter grootte van een volledig continent achter de schermen, op zijn minst.

Theater
Tom Struyf, 'Vergeetstuk'

Veelbelovend, intrigerend toptalent. Hij gooit al een paar jaar hoge ogen in een beperkt circuit in Vlaanderen en Nederland. 'Vergeetstuk' heeft een autobiografisch begin: Tom vindt een jeugdfoto van zichzelf, maar kan er maar niet opkomen wie de andere mensen op de foto zijn. Een zoektocht begint. Maar de monoloog gaat ook over mij, over jou, over ons: over vergeten, over de steeds veranderende werkelijkheid, over prioriteiten. Verfrissend!