Stefaan Van Brabandt

De Hot Shots van Stefaan Van Brabandt

Stefaan Van Brabandt studeerde 6 jaar geleden af aan Studio Herman Teirlinck. Ondertussen toert hij met 'Eindelijk alleen', zijn avondshow vol humor, poëzie en muziek uit debuut 'Het is niets'. Hartveroverend eerlijk vertelt hij over zijn leven, inzichten en twijfels. En over wat er gebeurt als je eenzaamheid omarmt in plaats van bestrijdt.

Boek
Fernando Pessoa

Ik voel me het meest verwant met het oeuvre van de Portugese schrijver-dichter-filosoof Fernando Pessoa. Hij is mijn leermeester, ook al klinkt dat misschien wat zwaar. Bij hem kom ik altijd tot rust, hij is er altijd voor me om me te troosten en me raad te geven als ik het allemaal niet meer weet. 'Het boek der rusteloosheid' is m’n persoonlijke bijbel. Pessoa als eenzame God die twijfelt aan zichzelf.

Films
'Back to the future'

M’n lievelingsfilms draaien bijna altijd om personages die akelig herkenbaar zijn in hun krampachtige pogingen tot contact en begrip, in hun bezweren van chaos, leegte, eenzaamheid, verveling en angst, in hun lijden aan hun tekorten, aan hun nooit uitgekomen dromen. En ik moet ook ‘Back to the future’ en ‘Ciske de Rat’ vermelden. Ik bekijk die elk jaar opnieuw: puur uit jeugdsentiment, maar ook omdat ik ze gewoon echt prachtig vind!

Muziek
Johann Sebastian Bach

Klassieke muziek heeft altijd een zuiverende werking op mij. Ik hou erg veel van Schubert en Beethoven, maar geen dag gaat voorbij zonder Bach. De Goldbergvariations behoort tot het mooiste wat ik ken, dat overstijgt gewoon alles, zeker als die gespeeld wordt door Glen Gould. Of de Matteüspassie met als hoogtepunt 'Erbarme dich' (gezongen door Elly Ameling): pure schoonheid, bovenmenselijk haast.

Games & Tech
Atari

Ik herinner me uit m’n kindertijd de Atari. We waren de eersten uit de straat die een Atari hadden, en alle kinderen uit de buurt kwamen dat bij ons spelen. Ik herinner mij dat ik nogal verzot was op 'Pacman' en 'Mario Bros'. Ik weet nog dat ik er soms zo nerveus van werd, dat ik er niet kon van slapen. Dan bleven die opgefokte geluidjes heel de nacht door m’n hoofd malen.

Radio & tv
'Hugo och Rosa'

Eén van de mooiste tv-momenten aller tijden heb ik beleefd bij ‘Hugo och Rosa’, een Zweedse documentaire waarin tien jaar lang het leven van de bijna honderdjarige Hugo en Rosa wordt gevolgd. Ze zijn broer en zus en hebben samen de 20e eeuw meegemaakt in een klein huis op het platteland. Al die tijd is hun dagelijks leven amper veranderd. Deze documentaire was van zo’n eenvoud, zo teder en liefdevol. Het heeft me heel diep geraakt.

Theater
'De gebiologeerden'

Misschien heel onbescheiden om hier het gezelschap te vermelden waar ik zelf deel van uitmaak, maar het is gewoon zo dat ik sinds m’n veertiende verliefd ben op theatercompagnie De Koe. Hun stuk ‘De gebiologeerden’ was gewoonweg een openbaring voor mij. Dat ik nu samen met Peter Vanden Eede theater mag maken, is een jeugddroom die is uitgekomen.