Jeroen Olyslaegers

De Hot Shots van Jeroen Olyslaegers

Jeroen Olyslaegers heeft net een nieuwe roman uit, 'Wij' ****

Boek
The once and future king', Terence H. White

Afgedaan als kinderboek, fantasy en nog meer van die new age beledigingen. Allemaal flauwekul. Deze bewerking van de Arthurmythe is grappig, wijs, provocerend, verbijsterend geschreven en bijwijlen bijzonder duister en somber. White is jammer genoeg een vergeten schrijver, compleet onterecht. Een van de grootste verhalenvertellers van de 20ste eeuw. Ooit wordt dit boek weer gewaardeerd.

Films
'La règle du jeu'

Tientallen films zouden hier kunnen staan. Ik pik er één uit. 'La règle du jeu' van Jean Renoir. Een film gemaakt op de vooravond van Wereldoorlog II, over aristocraten die tijdens een weekend dieren afknallen en achter elkanders vrouwen zitten. Meesterlijke satire die in 1939 werd verguisd, maar alles op een lichte wijze vertelde van wat Europa te wachten stond.

Muziek
'Ocean of sound'

Muziekcriticus David Toop heeft ooit een prachtige compilatie-dubbelcd uitgebracht bij zijn boek Ocean of Sound. Van electronica naar freejazz, klassiek naar pop, avant-garde naar opnames van indianenstammen, hier en daar dub en Herbie Hancock. Wil je trippen én ontroerd geraken? This is it.

Games & Tech
'Runescape'

Twee jaar geleden was ik gefascineerd door de Runescape-obsessie van mijn zoon. Mee ingelogd, wat tests gedaan en me dan ondergedompeld in de wondere Runescape-wereld. ik won niks, verdiende geen geld, mislukte in elke quest en werd uitgedaagd door avatars waar ik beter van ging lopen. Wél fun.

Radio & tv
'Phara'

Televisie had voor mij afgedaan begin jaren negentig. Het enige wat ik zie, kan je vinden op het net. En zowaar Phara vind ik uitstekend,
bijwijlen zelfs verhelderend en meestal respectvol.

Theater
'Bloetwollefduivel'

Bloetwollefduivel van Jan Decorte en Sigrid Vinks heeft ergens in de jaren negentig mijn leven veranderd. Een beenharde, persoonlijke en pijnlijke bewerking van Macbeth. Jans gezicht zat verscholen achter een houten masker en hij droeg een kilt. Einde van het stuk: een song Nirvana, loeihard. Nooit geëvenaard qua eerlijkheid.