Jean Paul Van Bendegem

De Hot Shots van Jean Paul Van Bendegem

Of professor Jean Paul Van Bendegem binnenkort de slimste mens ter wereld is, valt nog even af te wachten. Als wiskundige, filosoof en hoogleraar logica, hoort hij ongetwijfeld wel tot het selecte clubje van slimste mensen aan de VUB. Maar zou hij ook een neus voor cultuur hebben?

Boek
'Before she met me', Julian Barnes

'Before she met me' van Julian Barnes is zeker één van mijn lievelingsboeken. Omdat het uitstekend geschreven is, maar ook en vooral om de inhoud. Het hoofdpersonage ontwikkelt langzaam een ware obsessie met de vorige relaties van zijn huidige vrouw, zo langzaam dat je probleemloos meevolgt en –gaat. Dat zou niet erg zijn, ware het niet dat hij naar het einde van het verhaal een moord pleegt. Het doet een mens denken.

Films
'A walk through H', Peter Greenaway

'A walk through H' van Peter Greenaway. Een van zijn vroegere films vóór zijn commerciële doorbraak. Een imaginaire reis aan de hand van schilderijen die schijnbaar landkaarten voorstellen en waarbij er continu verbanden worden gelegd tussen van alles en nog wat, soms heel informatief, soms heel waanzinnig, soms heel onnozel, zo door elkaar gemixt dat je absoluut niet meer weet wat je mag of moet denken.

Muziek
'Music in twelve parts', Philip Glass

Het vroegere en, naar mijn smaak, betere werk van deze Amerikaanse componist. Minimale muziek, zoals het genre wordt omschreven, heeft mij altijd aangesproken: de combinatie van eindeloze herhaling met minimale verschuivingen waarbij na een tijdje totaal verschillende klankbeelden ontstaan. Je weet dat er iets moet veranderd zijn, maar je weet niet altijd wat, tenminste dat is toch wat je denkt.

Games & Tech
Sudoku

Sudoku, een curieuze mengeling van slaafs volgen van zeer eenvoudige regeltjes ('als daar een 3 staat en daar ook, dan kan er alleen maar een 3 staan hier') en af en toe de indruk hebben dat je verdorie slim aan ('stel dat hier een 7 stond, dan komt er daar een 2, maar dat kan niet, want er staat een 4 daar ...'). Het doet een mens nauwelijks denken en dat is soms aangenaam.

Radio & tv
'Quite interesting'

QI ('Quite interesting') op BBC2, de Britse tegenhanger van 'onze' Canvas (of is het andersom?) en gepresenteerd door Stephen Fry, de voormalige helft van Fry & Laurie. Het lijkt verdacht veel op een quiz, maar het is eerder een gelegenheid voor stand-up comedians om in de hoogste regionen van het intellectuele spel te vertoeven. Zo hoog durft een mens niet denken.

Theater
'What where', Samuel Beckett

De wijze waarop taal hier wordt gereduceerd tot een quasi nutteloos instrument is schitterend: in een eerste deel(tje) voeren de acteurs enkel de handelingen uit, 'first without words' zo wordt het aangekondigd, om in het tweede deel dezelfde handelingen te herhalen, maar 'now with words'. Het verandert niets wezenlijks aan de situatie! Het absurde denken lijkt echt een onmogelijke opgave, wat dacht je?