Syndrome

Sinds het succes van Minecraft kent het survival-horrorgenre een ongekende bloei. Veel titels worden goed onthaald en zijn ook financieel succesvol. Met ‘Syndrome’ voegt ontwikkelaar Camel 101 een nieuwe titel toe aan het reeds uitgebreide aanbod. Wij onderzochten of dit syndroom de moeite waard is.

In deze game word je wakker aan boord van ruimteschip Valkenburg. Dat daar iets niet pluis is, wordt meteen duidelijk als twee andere crewleden je contacteren en beweren dat de anderen gek geworden zijn en zeker niet te vertrouwen zijn. Wat er precies gebeurd is, puzzel je geleidelijk aan samen aan de hand van de gesprekken en logberichten die je onderweg tegenkomt. Zoals in de meeste horrorfilms wordt in de conversaties irritant veel rond de pot gedraaid met vage, nietszeggende informatie, die meestal afgerond wordt met 'you need to hurry'.

Zo ga je op pad doorheen de verwoeste, maar grafisch zeer mooi afgewerkte Valkenburg op zoek naar een manier om het zooitje uit te klaren. Ook de geluidseffecten en voice-acting zijn vrij verzorgd en zorgen voor een goeie, angstaanjangende sfeerzetting. De achtergrondmuziek stuurt je niveau van alertheid waardoor je meestal wel kunt afleiden of er gevaar op komst is of niet, maar toch zal je af en toe opgeschrikt worden door de plotse toonveranderingen.

De afwerking zit dus goed, helaas rammelt de basis van het spel langs alle kanten – en daarmee bedoelen we niet het schip. De gameplay en vechtmechanismen zijn zeer eentonig en slecht uitgewerkt. Je gemuteerde mens-robotvijanden bestrijd je met een soort van Engelse sleutel of een beperkt arsenaal wapens, maar de gevechten voelen altijd zeer repititief aan, welk wapen je ook gebruikt.

Daarnaast moet je sommige monsters gewoon vermijden door te bukken en zo de 'stealth'-aspecten van het spel te benutten. Helaas zijn je tegenstrevers extreem onvoorspelbaar in hun bewegingen en kan je totaal niet inschatten of het sluipen effectief iets zal uithalen, wat voor heel wat frustratie zorgt. Saven kan immers enkel op vastgelegde punten in het spel. Dat versterkt wel het survivalgevoel, maar zorgt er ook voor dat je sommige delen vaak tot vervelens toe opnieuw moet proberen.

Nog erger dan het vechtsysteem is het levelontwerp. Je worstelt je weg doorheen acht verdiepingen, maar te pas en te onpas word je van de ene verdieping naar de andere gestuurd. Je zou haast denken dat je superheld meer bezig is met Pokémoneieren uit te broeden dan effectief van het schip te raken. De talloze wandelingen en omzwervingen naar verdiepingen waar je al geweest bent haalt de vaart volledig uit het spel.

‘Syndrome’ heeft zijn naam dus niet gestolen: een ziekte van symptomen die steeds samen voorkomen. De combinatie van nutteloze omzwervingen met gebrekkige gevechten sleuren je mee in een vicieuze cirkel waar je niet meer uitraakt. Onze therapie? Blijf – ondanks de sfeervolle omgevingen -  zo ver mogelijk weg van deze game.

Details Game
Genre:
Survival/horror