Pentax KP

Een retro alternatief met een paar foutjes

Iedereen die met fotografie bezig is, weet dat Canon en Nikon tot voor kort bijna de enige spelers op de markt waren. Ze hebben allebei een ruim aanbod van body’s voor elk budget, en hun aanbod van lenzen is onovertroffen. Die duopolie heeft er voor gezorgd dat de Grote Twee minder en minder zijn gaan innoveren, waardoor andere bedrijven hun kans schoon zagen om de concurrentie aan te gaan. Denk maar aan Sony, die met 4K video uitpakte op zijn systeemcamera’s, waardoor veel YouTubers zijn overgeschakeld. Ook Pentax waagt zijn kans met de KP, een APS-C spiegelreflexcamera die op papier de strijd moet aangaan met de Canon 80D en de Nikon D7500.

Waar pakt de KP dan mee uit? Twee dingen: een retro design met een metalen body en een zeer hoge ISO-lichtgevoeligheid.

De body

Het design is geïnspireerd op de klassieke spiegelreflexcamera’s, met scherpe hoeken en rechte lijnen. De extra knoppen, wieltjes en het grote scherm doen daar geen afbreuk aan. In de doos krijg je zelfs een paar extra grips in verschillende groottes, om het comfort naar wens aan te passen. Wij kozen voor de middelgrote grip, het verwisselen was een simpel klusje. Het nadeel van die retro body is dat het comfort nooit zo goed zal zijn als bij een moderne DSLR. Vergeleken met de Canon 70D (die bijna identiek is aan de 80D) valt het op dat de Canon een stuk lichter lijkt. Wat opzoekwerk spreekt dit tegen: de Canon weegt met batterij 755 gram, de Pentax 703 gram. Het verschil zit hem in de vorm, de rondere vormen van de Canon maken hem makkelijker om vast te houden.

De lens die we bij de KP kregen was de 16-85 mm f3.5-5.6, een standaard zoomlens. De combinatie van lens en body gaf een merkwaardig resultaat: bij het in- en uitzoomen kwam de lucht, die de lens verplaatst, er langs de aansluitingen op de linkerkant van de body weer uit. Of dat normaal is weten we niet, maar als we de aansluitingen afdekten voelde je de weerstand van de lucht bij het zoomen. Altijd met de flapjes open fotograferen is geen goed idee, dus als dit een normaal fenomeen is zul je moeten leren leven met een niet-lineaire weerstand op de zoom.

De ISO-waarden

De Pentax KP pakt uit met een maximale ISO van 819200, lees: absurd hoog. Die hoogste waarde is dan ook amper bruikbaar, enkel in de hoogste nood zouden we het aanraden. De meer realistische ISO-waarden van 6400 en 12800 zijn wel duidelijk beter dan bij de concurrentie: je krijgt minder ruis, en die valt beter weg te werken. In combinatie met een lens met groot diafragma kan je dus zeker ’s nachts op pad gaan zonder statief. De ingebouwde beeldstabilisatie helpt daar nog een stukje bij.

Het beeld

Toch nog altijd het belangrijkste aan een camera. De kwaliteit van de 24 MP sensor is zonder twijfel zeer goed. In donkere én in lichte omstandigheden krijg je veel scherpte en detail in je foto’s, en ook het dynamisch bereik zit goed. Er is jammer genoeg één groot probleem: de autofocus zit er nogal vaak naast. Zelfs als je een punt kiest om op scherp te stellen gebeurt het regelmatig dat de autofocus zich ergens anders op richt.

De conclusie

De Pentax KP is niet zonder gebreken, dat kunnen we wel zeggen. Het is duidelijk geen camera voor het snelle werk: sport- of straatfotografie moet je er niet mee proberen. De KP is er voor alles wat meer op het gemak te doen. Landschappen en/of nachtfotografie behoren meer tot zijn kwaliteiten. Ook daarvoor is het zeker geen perfecte camera, maar zeker wel een alternatief voor zij die niet opgezet zijn met CaNikon. Met de geweldige lenzen van Sigma en Tamron hoeft dat ook geen probleem meer te zijn.

Details Tech
:
Jaar:
2017
Genre:
DSLR
Platform:
Camera's