Huawei Watch

Een gadget, een accessoire, maar niet meer dan dat

Ja, we weten het: de Huawei Watch 2 is al uit, en wij komen nu met de review van de originele. Maar zie het als een voorsmaakje, een opfrissing van wat de Watch allemaal in petto had voor we zijn opvolger rond onze pols mogen hangen.

De Huawei Watch is de eerste Android Wear-smartwatch die we hebben getest. Voor de wijsneuzen: ja, ook nog voor Android Wear 2.0 er was. Neem onze kritiek over de software dus met een korrel zout: veel zaken zijn intussen al vernieuwd.

We beginnen, zoals wel vaker, langs de buitenkant. Helemaal, want de doos van de Huawei Watch is noemenswaardig: groot en opvallend, met de Watch prominent gepresenteerd. Als een echt luxe-item. En dat is het in feite ook: onze Watch was de zilverkleurige versie met bijpassend metalen bandje. Niet zo opzichtig als veel klassieke metalen horloges, maar ook minder subtiel dan een Apple Watch of een Samsung Gear.

Op de achterkant vind je de sensoren (waaronder een hartslagsensor!) en de contactpuntjes voor het opladen. Die vinden hun plek met behulp van een magneet, maar het werkt niet altijd even goed. De magneet trekt de lader (of omgekeerd) goed aan, maar de contactpuntjes zitten vaak nét niet op de juiste plek, waardoor je zelf nog wat moet prutsen voor de Watch begint op te laden. Iets wat om de 1 à 2 dagen moet gebeuren, zoals Huawei zelf ook aangeeft.

Koppelen via Bluetooth met je Android of iOS (R.I.P. Windows Phone) gaat vlot, wij testten het met een Huawei P9. Het was natuurlijk te verwachten dat die combinatie goed werkt. De Android Wear app regelt alles qua instellingen, apps voor de Watch en de vele wijzeplaten die je kan downloaden. Alles vanop je smartphone, dus, wat ook het grootste probleem van de Huawei Watch (en Android Wear 1.0) is.

De Watch kan namelijk niet zo heel veel zelfstandig doen. Samsungs Gear S2 kan zelfstandig antwoorden op berichten via SMS, Facebook Messenger of andere apps met een T9-toetsenbordje óf met spraakherkenning. De Huawei Watch kan dat enkel met spraakherkenning, en dus ook niet in alle talen. Dat die herkenning niet perfect werkt valt te verwachten. Je verliest dus meer tijd met drie keer in het Engels een antwoord naar je horloge te roepen dan je telefoon uit je zak te halen en het snel even te typen. Ja, dat is ook het geval bij de Gear S2, maar soms is het wel handig om je telefoon niet uit je zak te moéten halen.

En zo valt het nut van de Watch als handig accessoire een beetje weg. Als horloge werkt hij prima, al merkt hij niet altijd wanneer je je arm opheft om het uur te bekijken, en is de overgang van ‘stand-by-wijzerplaat’ naar ‘normale wijzerplaat’ nogal lelijk. Meldingen en andere functies zien er wel gelikt uit op het mooie scherm en met de Cards van Android Wear, maar als je er iets mee wil doen, heb je je telefoon nodig. Als laatste hoop zijn er nog de sport- en fitnesstoepassingen, maar de hartslagsensor is niet nuttig als je niet mag bewegen tijdens de meting en vreemd genoeg zijn sommige apps (zoals die van Nike) niet beschikbaar. En een zwaar, metalen horloge is niet ideaal als fitnessapparaat.

Conclusie? Smartwatches zijn sowieso nog altijd een nicheproduct voor gadgetfreaks (zoals wij) of Apple-fanboys, maar de Huawei Watch overtuigt zelfs ons niet van zijn nut. We gebruikten hem het vaakst als snelle manier om meldingen te zien, en als klein lampje in het donker. Niet genoeg om er ongeveer €300 aan uit te geven, dus. Maar we zijn wel benieuwd naar de verbeteringen van de Huawei Watch 2 met Android Wear 2.0!

Details Tech
Jaar:
2017
Genre:
Smart watch
Platform:
Android