Borderlands: The Pre-Sequel

Lage zwaartekracht, veel vuurkracht.

Het verhaal van Borderlands: The Pre-Sequel speelt zich tussen Borderlands 1 en 2 af qua tijdlijn (vandaar de titel), maar wordt eigenlijk verteld op een moment na Borderlands 2. Zonder te veel van het verhaal te verklappen voor zij die de vorige games nog niet gespeeld hebben (en het eigenlijk snel eens zouden moeten doen!): je leert de historie van Handsome Jack kennen, en hoe hij zo een belangrijk figuur is geworden in Borderlands 2. En natuurlijk is de bijna onbeperkte variatie van wapens ook weer terug.

Borderlands TPS is deze keer (mede) ontwikkeld door 2K Australia, wat je bijna direct merkt wanneer je begint te spelen. Het speelt zich grotendeels af op Elpis, de maan boven de planeet Pandora, wier bewoners spreken met een zeer duidelijk Australisch accent. Elpis heeft geen atmosfeer, dus moet je een zuurstofkit gebruiken die toevallig genoeg ‘Oz Kit’ wordt genoemd door de inheemse bevolking. Zeer gevat allemaal, maar we misten een deel van de typische Borderlands-humor. Borderlands 1 en 2 zaten er vol van, een zeer droge en soms overdreven manier van grappig zijn, en dat lijkt minder tot zijn recht te komen bij de Australiërs. Zij hebben hun eigen soort humor, die we zeker ook graag hebben, maar we verlangden een beetje naar de botheid van de vorige games.

Verder heeft de nieuwe ontwikkelaar niet voor erg veel verandering gezorgd. Nieuw zijn de omgevingen met lage zwaartekracht en gebrek aan zuurstof die bij Elpis horen, en nu zijn er ook Laser- en Freezewapens. Ook kan je nu als Claptrap spelen, maar wij kozen voor Athena de huurmoordenaar. Niet nieuw is, euh, bijna al de rest. Zowel grafisch als qua gameplay voelt het spel exact hetzelfde aan als Borderlands 2. Niet dat dat verouderd is, maar het is wel spijtig dat het niet echt als een nieuw spel aanvoelt. Het lijkt eerder een uit de kluiten gewassen expansion pack.

Het verhaal zelf is in de basis wel beter dan gewoon een uitbreiding van Borderlands 2. Het wordt verteld vanuit een origineel standpunt, en het is nog altijd het knotsgekke Borderlands. Het lijkt alleen niet echt op te schieten, omdat hetzelfde scenario zich meerdere keren herhaalt: je krijgt een doel, je merkt dat het niet rechtstreeks volbracht kan worden, dus je wordt omgeleid om eerst iets anders te doen met als bedoeling de blokkade van het originele doel weg te halen, etc. Het verhaal is bijna volledig op deze manier opgebouwd, met steeds kleinere opdelingen, waardoor je het al snel beu raakt wanneer je weer een omleiding moet maken. Borderlands 1 en 2 hadden dit ook, maar het was minder nadrukkelijk aanwezig, je merkte het pas na het verhaal al een paar keer gespeeld te hebben en de voortgang leek sneller te gaan.

De conclusie kan in één zin samengevat worden: het is nog altijd Borderlands, en daarom is het nog altijd echt een leuk spel. De ingrediënten zijn iets minder goed op smaak gebracht dan eerder, misschien de Australische kruiden die bij ons wat minder in de smaak vallen, maar het blijft lekker. Als je een (of meerdere) vriend(en) hebt die ook fan is (zijn) hebben we één tip: speel het samen. Er is volgens ons geen betere manier van co-op dan hoe Borderlands het aanpakt.

Details Game
:
Jaar:
2014
Genre:
FPS
Platform:
PC