The Wild Pear Tree

Moeizame conversaties verstopt onder verkleurde bladeren

De blijvende aanwezigheid van kleurrijke en soepel gefilmde taferelen in ‘The wild pear tree’ charmeren, maar de Turkse regisseur Nuri Bilge Ceylan slaagt er met de ellenlange en nutteloze dialogen nauwelijks in om de essentie en overtuigingskracht van zijn achtste langspeelfilm te bewaren.

In een afgelegen dorpje op afstand van de beter gekende stad Çanakkale – denk aan het paard van Troje – woont Sinan. Hij is een pas afgestudeerde leraar die voornamelijk tracht om zijn roman te publiceren. Sinan zoekt hulp bij mensen in zijn dorp, maar zijn minachtend karakter en voorkeur voor moeizame gespreksonderwerpen jagen zelfs de begeerde auteur bij hem weg. Sinan besluit dan zelf om het geld bij elkaar te zoeken, maar zijn geldhongerige en gokverslaafde vader werkt hem tegen.

Je kan er niet omheen dat de jonge schrijver in de film haast onuitstaanbaar is. Hij moet zich voortdurend bedwingen om iedereen neer te halen en zichzelf vervolgens op te hemelen. Gelijk heeft Sinan wanneer hij aan zijn moeder toegeeft dat hij moeilijk te begrijpen is. Toch is er voeling met hem tijdens de confrontaties met zijn hulpeloze vader. De angst om dezelfde mislukkeling te worden is Sinans reden om zijn superieur gedrag tegenover de rest als de perfecte uitweg te beschouwen. Het is knap hoe Ceylan zo’n personage, verwikkeld met zichzelf en zijn doelen, weet neer te zetten.

Het valt eveneens op dat alle conversaties in een keer zijn gefilmd. De camera volgt Sinan en zijn kameraden moeiteloos en soepel op de voet, al lijken ze uren te wandelen. Daarbovenop worden kleurrijke, intiem gefilmde taferelen zoals de vergeelde perenbomen of glanzend meisjeshaar in de zon zorgvuldig afgewisseld met breedbeeldcomposities van het grauwe, onbewoonde landschap in de verte.

‘The wild pear tree’ is op technisch vlak een mooi en verzorgd verhaal, maar had de regisseur echt drie uur de tijd nodig om het te vertellen? Hoewel het vlotte camerawerk bewonderenswaardig is, ontkrachten de langdurige en zinloze conversaties het geheel. Het verlangen naar een knip in de montage groeit wanneer Sinan zonder aanleiding of pauze over de criminaliteitscijfers in zijn dorp spreekt.

Dat de jury in Cannes de dialogen in Ceylans ‘Winter sleep’ vier jaar terug wel wist te waarderen, is een belangrijk gegeven. Toch slaat hij dit keer de bal mis wat de dialogen betreft. De irrelevante bedenkingen en mijmeringen zwakken de interesse in de publicatie van Sinans boek alleen maar af. ‘The wild pear tree’ is kortom een genot voor het zicht, al kost de film veel moeite om het einde te bereiken.

Details Nu in de zalen
Regisseur: Nuri Bilge Ceylan
Schrijvers: Ebru Ceylan , Nuri Bilge Ceylan
Jaar:
2018
Speelduur:
188 min.