Wild

'Wild verhaal, brave cinema'

Het is een torenhoog cliché, maar er zal wel iets van aan zijn. Dat wie aan zo een waanzinnige onderneming als de Pacific Crest Trail begint, niet zelden iets te verwerken heeft. Een jeugdtrauma, of liefdesverdriet, of een leven dat aan diggelen is geslagen door niets dan pech onderweg.

In een Hollywood-film moet dat natuurlijk allemaal samenkomen. Zo ook in ‘Wild’. Uiteraard gebaseerd op ware feiten – hoe kan het ook anders? Ook voor Sean Penns gehypte ‘Into the wild’ was dat het geval, maar die film bevatte nog een zekere integriteit. In dit vrouwelijke equivalent van de trekkersfilm wordt de authentieke rauwheid echter overspoeld met sentiment.

Flashbacks van een geïdealiseerde maar terminaal zieke moeder en van verschrikkingen tijdens het opgroeien en na het verliezen van de dierbare ouder: allemaal blijkt het aan de bron te liggen van de tocht. Dat honderden kilometers lange pad moet een loutering zijn, een herbronning. En dat wordt het ook.

Voorbij alle ontberingen – van uitgevallen teennagels en verschrikkelijke weersomstandigheden tot waternood en aanklampende mannen – ligt een nieuw ‘ik’. Dat het personage uiteraard vindt, in de gedaante van, stel je voor, een echtgenoot, kinderen en een bestaan in een nieuwe staat. The American dream, voorwaar. Geen wonder dat Reese Witherspoon er als de kippen bij was om én de film te produceren, én de hoofdrol te vertolken.

Het trekkerscliché op zich is geen bezwaar. Iedereen die zo nu en dan de stedelijke drukte inruilt voor de weidse stilte van de natuur, weet dat wat sinds de romantiek zo verheerlijkt wordt, ook waar is: dat een pelgrimage over ettelijke kilometers een reis is naar het binnenste van zichzelf, en dat de pijnen die daar nu eenmaal bij horen door de beloning helemaal worden vergoelijkt.

Die beloning is uiteraard niet materieel, maar geestelijk: het besef van een bijna onmenselijke menselijke verwezenlijking. Het meest wezenlijke onderdeel van zo’n avontuur is trouwens niet het ontmoeten van obstakels onderweg, maar de traagheid. Ook een vlekkeloze reis is een wonder, op voorwaarde dat de wandelaar er zo lang over doet, dat die het concept tijd op den duur anders gaat ervaren.

Het voornaamste probleem van de film zijn de talloze Amerikanismen. De moeder die, na een mislukt huwelijk, nog iets van haar leven probeert te maken. Het haast transcendente positivisme van dit personage. De hoop stupiditeiten die Cheryl tijdens de eerste dagen van haar pad inziet – hoe slecht kan je eigenlijk voorbereid zijn op een zo hachelijke onderneming?

Reese Witherspoon zet het allemaal op een intense manier neer, maar haar melancholie, haar afzien, haar eenzaamheid... allemaal situeert het zich in het overdreven register. De flashbacks leggen bovendien een gesuikerde laag over het relaas – als de protagoniste met de tocht afdaalt naar haar diepste zelf, dan wordt voor de kijker gestaag maar zeker in kaart gebracht wat het karakter allemaal heeft doorgemaakt en hoe de puinhoop van haar leven er precies uitzag.

De ommekeer die Cheryl finaal kan verwezenlijken, neemt sentimentele proporties aan. Ondertussen legt regisseur Jean-Marc Vallée een mooie filter over de hele film, die de warme kleuren van de landschappen prachtig doet uitkomen tegenover de vlakkere tinten van het stadsleven – een heel subtiele portrettering. Verder ontbreekt het ‘Wild’ echter aan subtiliteit. Alles ligt er vingerdik op – waardoor twee uur gewoon te lang is.

Het is een torenhoog cliché, maar er zal wel iets van aan zijn. Dat wie aan zo een waanzinnige onderneming als de Pacific Crest Trail begint, niet zelden iets te verwerken heeft.

Lees de volledige review »
Details Nu in de zalen
Wild verhaal, brave cinema
Regie: Jean-Marc Vallée
Gebaseerd op het boek van: Cheryl Strayed
Screenplay: Nick Hornby
Met (o.a.): Reese Witherspoon, Laura Dern, Gaby Hoffmann, Thomas Sadoski, Keene McRae, Michiel Huisman
Jaar:
2014
Speelduur:
115 min.

1 Disc

Wild (dvd)
De waarheid achter de fictie

De heterogene verzameling extra’s zal vermoedelijk elke liefhebber van de film aanspreken. De echte Cheryl Strayed komt in beeld en doet haar verhaal. Ze blijkt nog pathetischer dan men op basis van de film zou vermoeden. Verder is er de gebruikelijke making of, maar ook een korte toelichting bij de Pacific Crest Trail, met beelden van reële locaties. Zowel op het particuliere verhaal van de echte Cheryl als op het pad wordt ingezoomd, met daarnaast nog aandacht voor het proces van het maken van de film – wat af en toe ook, zij het in andere opzichten, een lijdensweg moet geweest zijn. Lang duren al die extra’s niet, of beter: ze duren net lang genoeg. Dat de waarheid achter de fictie van ‘Wild’ tastbaar wordt, is onmiskenbaar mooi meegenomen.

De waarheid achter de fictie
Titel: Wild

Reageer