Street fighter: Assassin's fist

'Enkel voor fans die het einde al kennen.'

Velen onder ons zijn opgegroeid met de populaire 'Street Fighter'-games die menig Gameboyknop een harde tijd hebben bezorgd. Zoals dat wel vaker gaat tegenwoordig moet alles wat populair is crossmediaal ten volle uitgebuit worden. Na de webserie, die dit jaar in mei al via Youtube gelanceerd werd, bezorgen schrijvers Ansah en Howard ons een volledige langspeelfilm. En daar hebben we geen enkel probleem mee, zolang de adaptaties effectief een meerwaarde bieden en niet morrelen aan de basis van het origineel.

En dat doet deze 'Street Fighter: Assassin’s fist' ook niet. We volgen de evolutie Ken en Ryu - de allerlaatste studenten van de traditionele Ansatsuken gevechtsstijl – tijdens hun pogingen om hun chi onder controle te krijgen, de ‘Power of nothingness’ te bereiken en zo meesters van de Ansatsuken te worden. Maar zoals de traditie van gevechtsfilms het wil, is er naast de pure goedheid ook puur kwaad, hier in de vorm van "Satsui no hado", een duistere, enorm krachtige vorm van hado die bijna niet te controleren valt.

Het Franse gezegd luidt: l’histoire ce répète. En dat mag in dit geval best letterlijk genomen worden. Het verhaal van Ken en Ryu is bijna een exacte kopie van dat van hun meester Gouken en diens broer Goki, dat voortdurend op de achtergrond lurkt en uiteindelijk zelfs de belangrijkste verhaallijn wordt.

Dat het verhaal zich laat raden is in deze film echt wel de bedoeling. Alle ondersteunende cue’s – onheilspellende muziek, mysterieuze quotes, dreigende bevelen en veelzeggende blikken – worden in het werk gesteld zodat je tien minuten later zeker niet voor een verrassing zou komen te staan. Maar uiteindelijk hoort ook dát bij de traditie waaraan de makers trouw blijven. Want uiteindelijk draait dit soort films niet rond het verhaal, maar wel rond de personages: de jeugdhelden waar fans al jaren na opkijken en over discussiëren.

En voor de echte fans van de serie – duidelijk het belangrijkste en énige doelpubliek voor deze film – is er héél wat om te analyseren. Want in de volle twee uur en een half gebeurt er qua verhaalopbouw echt heel weinig. Zelfs het einde – dé grote strijd tussen goed en kwaad – ontbreekt. De film wordt immers net afgebroken aan het begin van de final facedown. Achter al dat teasen zit ongetwijfeld een uitgekiende marketingstrategie, maar na meer dan twee uur hadden we echt wel een volwaardig einde verwacht. Is dat dan net het vernieuwende en rebels afwijkende van deze productie? Ah, niet echt, want zij die deze film zouden moeten bekijken - de echte fans - kennen de hele saga waarschijnlijk op hun duimpje en kunnen vermoedelijk tot in detail de rest van het verhaal navertellen.

Is dat erg? Mja, voor de neutrale toeschouwer toch wel een beetje. Die blijft absoluut op zijn honger zitten. Maar het fanpubliek zal ongetwijfeld smullen van deze productie. Want het regie- en acteerwerk is zo sterk als de chi van Seinsei Gouken himself. Ben je wat mee met de Streetfighter Saga? Dan heb je ongetwijfeld de webserie al gezien! Gelukkig voor jou bevat deze film nog heel wat extra scènes en achtergrondverhalen, en bovendien ook een heel ander einde. Draait je tong vierkant als je nog maar denkt aan Satsui no hado en Ansatsuken? Dan mis je helemaal niks. Houden zo!

Hoeveel sterren geef je een film die voor het overgrote deel van de bevolking helemaal geen meerwaarde heeft, maar die trouwe fans wel vrolijk zal maken? We houden het dan maar op vier. Opdracht volbracht.

Velen onder ons zijn opgegroeid met de populaire 'Street Fighter'-games die menig Gameboyknop een harde tijd hebben bezorgd. Zoals dat wel vaker gaat tegenwoordig moet alles wat populair is crossmediaal ten volle uitgebuit worden.

Lees de volledige review »
Details Nu in de zalen
Jaar:
2014
Speelduur:
146 min.

1 Disc

Street fighter: Assassin's fist
Enkel voor fans die het einde al kennen.

Velen onder ons zijn opgegroeid met de populaire 'Street Fighter'-games die menig Gameboyknop een harde tijd hebben bezorgd. Zoals dat wel vaker gaat tegenwoordig moet alles wat populair is crossmediaal ten volle uitgebuit worden. Na de webserie, die dit jaar in mei al via Youtube gelanceerd werd, bezorgen schrijvers Ansah en Howard ons een volledige langspeelfilm. En daar hebben we geen enkel probleem mee, zolang de adaptaties effectief een meerwaarde bieden en niet morrelen aan de basis van het origineel.

En dat doet deze 'Street Fighter: Assassin’s fist' ook niet. We volgen de evolutie Ken en Ryu - de allerlaatste studenten van de traditionele Ansatsuken gevechtsstijl – tijdens hun pogingen om hun chi onder controle te krijgen, de ‘Power of nothingness’ te bereiken en zo meesters van de Ansatsuken te worden. Maar zoals de traditie van gevechtsfilms het wil, is er naast de pure goedheid ook puur kwaad, hier in de vorm van "Satsui no hado", een duistere, enorm krachtige vorm van hado die bijna niet te controleren valt.

Het Franse gezegd luidt: l’histoire ce répète. En dat mag in dit geval best letterlijk genomen worden. Het verhaal van Ken en Ryu is bijna een exacte kopie van dat van hun meester Gouken en diens broer Goki, dat voortdurend op de achtergrond lurkt en uiteindelijk zelfs de belangrijkste verhaallijn wordt.

Dat het verhaal zich laat raden is in deze film echt wel de bedoeling. Alle ondersteunende cue’s – onheilspellende muziek, mysterieuze quotes, dreigende bevelen en veelzeggende blikken – worden in het werk gesteld zodat je tien minuten later zeker niet voor een verrassing zou komen te staan. Maar uiteindelijk hoort ook dát bij de traditie waaraan de makers trouw blijven. Want uiteindelijk draait dit soort films niet rond het verhaal, maar wel rond de personages: de jeugdhelden waar fans al jaren na opkijken en over discussiëren.

En voor de echte fans van de serie – duidelijk het belangrijkste en énige doelpubliek voor deze film – is er héél wat om te analyseren. Want in de volle twee uur en een half gebeurt er qua verhaalopbouw echt heel weinig. Zelfs het einde – dé grote strijd tussen goed en kwaad – ontbreekt. De film wordt immers net afgebroken aan het begin van de final facedown. Achter al dat teasen zit ongetwijfeld een uitgekiende marketingstrategie, maar na meer dan twee uur hadden we echt wel een volwaardig einde verwacht. Is dat dan net het vernieuwende en rebels afwijkende van deze productie? Ah, niet echt, want zij die deze film zouden moeten bekijken - de echte fans - kennen de hele saga waarschijnlijk op hun duimpje en kunnen vermoedelijk tot in detail de rest van het verhaal navertellen.

Is dat erg? Mja, voor de neutrale toeschouwer toch wel een beetje. Die blijft absoluut op zijn honger zitten. Maar het fanpubliek zal ongetwijfeld smullen van deze productie. Want het regie- en acteerwerk is zo sterk als de chi van Seinsei Gouken himself. Ben je wat mee met de Streetfighter Saga? Dan heb je ongetwijfeld de webserie al gezien! Gelukkig voor jou bevat deze film nog heel wat extra scènes en achtergrondverhalen, en bovendien ook een heel ander einde. Draait je tong vierkant als je nog maar denkt aan Satsui no hado en Ansatsuken? Dan mis je helemaal niks. Houden zo!

Hoeveel sterren geef je een film die voor het overgrote deel van de bevolking helemaal geen meerwaarde heeft, maar die trouwe fans wel vrolijk zal maken? We houden het dan maar op vier. Opdracht volbracht.

Titel: Street fighter: Assassin's fist
Jaar:
2014

Reageer