Soy Nero

Vechten voor Amerika om Amerikaan te worden

Nu de mogelijkheid bestaat dat Amerika in november een president verkiest die graag een hoge muur op de Mexicaanse grens wil bouwen, lijkt het onderwerp van immigratie in de VS wel erg interessant. Dat dacht Rafi Pitts blijkbaar ook, want hij maakt er ‘Soy Nero’ over.

We vinden Nero, een jonge Mexicaan, sprintend door de woestijn op weg naar Amerika, zijn thuis. Ja, zijn thuis, want hij groeide op in Los Angeles. Toch werd hij het land uitgezet, want hij was er illegaal. Hoewel hij bij aankomst nog steeds geen papieren zal hebben, heeft hij een plan om daar snel verandering in te brengen. Het is namelijk mogelijk om je in te schrijven in het Amerikaanse leger, en na een tour in het Midden-Oosten mag je jezelf een trotse Amerikaan noemen. (Of je nabestaanden, mocht je het niet overleven.)

Nero wordt met zijn idee uitgelachen door iedereen die zijn pad kruist, maar dat kan hem weinig deren. Geen chady identiteitskaarten voor hem: hij wil en zal een échte Amerikaanse staatsburger worden.

‘Soy Nero’ werd gemaakt om de aandacht te vestigen op het fenomeen van zogenaamde greencard soldiers en het schrijnende feit dat vele van hen na de terugkeer in Amerika toch nog het land werden uitgezet. Het is een boeiend thema en heeft een veelbelovend plot, maar toch blijf je bij ‘Soy Nero’ wat op je honger zitten.

Door te fel te focussen op details, blijft de boodschap van de film eerder vaag. Sommige scènes zijn te uitgerekt, terwijl andere stukken van de film dieper uitgespit hadden mogen worden. Wij denken maar aan de eeuwige wandeling door de woestijn waar niemand iets aan heeft, tegenover de vreemde complottheorieën van Seymour, de man die de liftende Nero meeneemt naar Los Angeles. Jammer, er zat meer in.

 

Details Nu in de zalen
Jaar:
2016
Speelduur:
117 min.