Snow White and the huntsman

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand…

Gedaan met tovenaars en glitterende vampieren, want sprookjes zijn de nieuwe big deal in Hollywood en dat zullen we geweten hebben! Zo verschijnen Hans en Grietje binnenkort op het witte doek als premiejagers en ondertussen is Guillermo del Toro bezig aan een bewerking van ‘Beauty and the beast’ met Harry Potter-ster Emma Watson in de hoofdrol - we hopen voor haar als Beauty. Nog niet zo lang geleden kregen we ook ‘Mirror, mirror’ op ons bord, een kitscherige interpretatie van Sneeuwwitje en alsof één versie van het sprookje van de gebroeders Grimm niet genoeg was, wordt er nu al een tweede Sneeuwwitje-film in de zalen gedropt. Al is deze versie van het bekende sprookje net iets grimmiger (ha!) dan zijn voorganger.

In ‘Snow White and the Huntsman’ ontsnapt Sneeuwwitje (Kristen Stewart) na jaren gevangenschap uit de handen van evil queen Ravenna (Charlize Theron). Om eeuwig jong te blijven, moet Ravenna echter het hart van Sneeuwwitje oppeuzelen. Daarom stuurt ze de naamloze huntsman (Thor, excuseer, Chris Hemsworth) achter het kind aan om haar terug naar het koninkrijk te brengen. Maar nog voor je ‘Hé-ho! Hé-ho!’ kunt zeggen, verandert de Huntsman van kamp en helpt hij Sneeuwwitje om Ravenna te verslaan en dan hebben we nog niet eens dwergen gezien! Dat allemaal nog tot daaraan toe, maar ons willen doen geloven dat Kristen Stewart knapper is dan Charlize Theron, dat gaat voor ons net een brug te ver.

Dat dit een film is voor de ‘Twilight’-fanbase hoeft niemand te ontkennen. ‘Snow White and the huntsman’ mag zich dan wel verkopen als een duisterdere versie van Sneeuwtrutje, echt donker wordt het nergens. Reclamemaker Rupert Sanders mag in zijn debuutfilm nog zoveel mistroostige plaatjes schieten, als het verhaal niet duister genoeg is, zal de film ook nergens onder je vel kruipen. ‘Snow White and the huntsman’ is een standaard Hollywood-product met een cliché verhaal dat nergens weerhaakjes bevat. Af en toe wordt er wel eens getracht om het verhaal wat meer diepgang te geven, maar uiteindelijk zijn ook die achtergrondverhalen zo standaard dat je nergens sympathie kunt opbouwen voor de personages. En moge het een oproep zijn: een triestig muziekje na een sterfscène helpt echt niet altijd! Daarnaast zijn de dialogen ook niet meteen om over naar huis te schrijven. Het oubollige sprookjesengels werkt niet bij iedereen en de heldinnenmonoloog van Kristen Stewart is gewoon lachwekkend.

Enig lichtpuntje in deze donkere massa is Charlize Theron. De Zuid-Afrikaanse gaat met haar heerlijke vertolking net niet over de top en lijkt als enige echt te beseffen in wat voor troep ze terechtgekomen is. Chris Hemsworth mag net zoals in ‘Thor’ veel grommen en snuiven en dat gaat de man zeker goed af. Dan is er nog Kristen Stewart. Begrijp ons niet verkeerd, Stewart heeft al meermaal bewezen dat ze een stukje kan acteren, maar het is spijtig dat ze voor dit soort rollen blijft kiezen. Haar Sneeuwwitje is gewoon een doorslagje van wat ze al lang in de Twilight-reeks doet: met haar mond halfopen emotieloos voor zich uitstaren en haar dialogen quasi tegen haar zin opzeggen.

Daarenboven duurt het nog eens meer dan een uur vooraleer je de acht (!) dwergen te zien krijgt. Dus neen, ‘Snow White and the huntsman’ was niet echt een meevaller.

Details Nu in de zalen
Regisseur: Rupert Sanders
Acteurs: Kristen Stewart, Charlize Theron, Chris Hemsworth
Jaar:
2012
Speelduur:
127 min.

Nieuwsbrief 7/7