Rundskop

Over kopstoten en koeien

Een Vlaamse film over ‘t boerenleven, dat moet van 'Mira' geleden zijn. Nochtans geen riek te zien hier, wel opgefokte kwekers en koeien. Regisseur Michaël Roskam wou met zijn langspeelfilmdebuut vooral een verhaal vertellen over vriendschap, verraad en wraak, en zocht daarvoor inspiratie in het milieu van de hormonenmaffia.

De Limburgse vetmester Jacky raakt door een deal met de West-Vlaamse hormonenmaffia niet enkel betrokken bij de moord op een veearts, maar komt ook oog in oog te staan met zijn oude jeugdvriend Diederik. Het diep begraven verleden wordt weer omgewoeld en naar boven gespit. Het lot heeft Jacky tot een opgefokte spierbundel gemaakt, een beest tussen de beesten. Roskam onthult langzaam de blanke pit van de ruwe bolster, om vervolgens weer stekels op te zetten.

'Rundskop' is een oer-Vlaams drama en heeft toch een universele thematiek. Vlamingen zullen denken aan de zaak-Van Noppen, maar de film overstijgt deze concrete feiten en het misdaadgenre door het veelgelaagde scenario. 'Roskam' last op de juiste momenten flashbacks in en weet de spanning er lang in te houden. Maar de boog knapt wanneer het verhaal te veel richtingen uitschiet en te langdradig wordt. De pijnlijk geforceerd grappige scènes met alle bijhorende clichés en stereotypen kunnen het gebrek aan vaart niet camoufleren. Ook zitten er een paar ongeloofwaardige elementen in het verhaal, vooral naar het einde toe wanneer de dramatiekmeter in het rood slaat.

De talentvolle cast maakt echter dat je geboeid blijft door deze gedoemde klootzakken. Grootste antiheld van deze tragedie is Jacky, een angstaanjagend goeie vertolking van Matthias Schoenaerts, die de jarenlang opgekropte woede en frustratie zeer overtuigend belichaamt. Dat is niet enkel te danken aan de 27 kilo's extra en maandenlange spiertraining, Schoenaerts ís de vleesgeworden brutus tegen wil en dank. Hij heeft geen woorden nodig om de wrok en de noodwendigheid van zijn personage te doen begrijpen. Ook alle lof voor Jeroen Perceval en gesmaakte bijrollen van Barbara Sarafian en Sam Louwyck.

De mooie fotografie van Nicolas Karakatsanis zet dit verhaal over schuld en boete, over onomkeerbare gebeurtenissen en tot het uiterste gedreven worden, extra in de verf. Er is trouwens een mooi contrast tussen de realistische setting en personages en het artificiële van wat wordt getoond: de landschappen zijn prachtig maar naar mensenhand gezet, het schone boerenleven is net zo goor als de mestput. Niets is wat het lijkt. Ook niet die lekkere biefstuk die je straks klaarmaakt in de pan.

Details Nu in de zalen
Regisseur: Michaël Roskam
Acteur: Matthias Schoenaerts, Jeroen Perceval, Barbara Sarafian
Jaar:
2011
Speelduur:
120 min.